Μόνος ολομόναχος




Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Αργολίδα. Ναύπλιο. Όλοι ίδιοι είναι;


Αγαπητοί μου συνναυπλιείς και αγαπητοί μου συναργολιδείς.
Γνωρίζω πως όλοι σας ανεξαιρέτως εξοργιστήκατε  όταν (σημειώνω ότι ο σύνδεσμος "όταν" είναι χρονικοϋποθετικός αφού συμπεριέχει και το υποθετικό "αν") ακούσατε ότι 150 πρώην βουλευτές έχουν ζητήσει αναδρομικά και ότι θα λάβουν περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ όλοι μαζί (κάντε τη διαιρεσούλα να δείτε πόσα θα πάρει κατά μέσον όρο έκαστος).
Άπαντες γίνατε έξω φρενών με την είδηση αυτή. Κονφορμίστες και αντικονφορμίστες, αντιμνημονιακοί και οι ελάχιστοι εξ υμών μνημονιακοί, δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί, επαναστάτες και συμβιβασμένοι, νοικοκυραίοι και εξωκαρδιαγλεντζέδες, φασίστες και δημοκράτες, καλλίφωνοι και παράφωνοι, γάβροι και βάζελοι, Πανναυπλιακάκηδες και Ναυπλιοδυοχιλάδεσδεκαεφτάκηδες, όλοι σας Τούρκοι γίνατε με την είδηση που ακούσατε.
Να ζείτε με μνημόνια, λιτότητα, περικοπές, νοσοκομεία σε αποσύνθεση, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, ανεργία, ξενιτιά, μισθούς των τριακοσίων ευρώ, αραχνιάζοντα δημόσια κτήρια, εργοστάσια φαντάσματα  και ταυτόχρονα να διαβάζετε ότι οι συνταξιούχοι εθνοπατέρες "δικαιούνται" κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ έκαστος!!! 
Δεν σας κακοκαρδίζω λοιπόν που νευριάσατε με τους βουλευτάδες μας.
Περιμένω όμως από κάποιον από εσάς να ομολογήσει ότι το φταίξιμο είναι και δικό του και όχι μόνον του βουλεφτή.
Σκέφτηκε κάποιος από τους νευριάσαντες ότι είναι πολύ πιθανόν μέσα στους 150 πρώην που διεκδικούν τα χιλιάδες μπικικίνια να είναι και κάποιος ντόπιος;  Κοιτάχτηκε κάποιος σας στον καθρέφτη για να διαπιστώσει τις δικές του ευθύνες; Δεν ψηφίσατε πολλοί από εσάς όλους αυτούς, διότι προσδοκούσατε ρουσφετάκια ή και ρουσφετάρες; Μην μου πείτε ότι όλα αυτά δεν συνέβαιναν. Ότι δεν ψηφίζατε και δεν σταυρώνατε με αυτή τη λογική. Πολλοί από εσάς αυτό πράττατε. Ίσως όχι όλοι. Δεν σας βάζω όλους στο ίδιο τσουβάλι. Και μην μου πείτε ότι δεν θεωρείτε απολύτως λογικό ότι αυτός που έκανε τις μικρές χάρες και τις μεγάλες εξυπηρετήσεις για τον σταυρουλάκο δεν θα επιδίωκε και το έξτρα του για την πάρτη του. Δεν ομιλώ για όλους  όσους εξελέγησαν, αλλά για αρκετούς από αυτούς.  Και ας μην κατηγορούν οι "αδιάφθοροι" φασίστες και οι αριστεροί συριζαίοι τους παλιούς διότι ουδείς από αυτούς τους "νέους" ομιλεί για τα σημερινά προνόμια του πολιτικού συστήματος. Ουδείς τα έχει απαρνηθεί
Και μην μου πείτε ότι άλλαξε πλέον μετά τα μνημόνια η λογική με την οποία ψηφίζετε σε τοπικές και γενικές εκλογές. Όχι όλοι σας. Δεν σας κατηγορώ όλους. Αλλααααα..... Πολλοί από εσάς....... Τι να πω παραπάνω; Ποια είναι τελικά η καθημερινή σας πολιτική πραχτική;
Δεν ξέρω ποιοι είναι οι 150 από τους συνταξιούχους βουλευτές που ζητούν τις δεκάδες χιλιάδες ευρώ  έκαστος ως αναδρομικά. Ή μήπως...: ΄Η ίσως και να ξέρω, αλλά δεν σας λέω. Το δικό μου θέμα δεν είναι να ονοματίσω τους 150 και εάν κάποιοι από αυτούς εκλεγόντουσαν στην Αργολίδα.
Το θέμα μου που έχω είναι βασικά με εσάς.
Με το ότι ψηφίζατε και συνεχίζετε να ψηφίζετε με την λογική του ρουσφετιού. Και μετά οργίζεστε με τους άλλους, αντί να εξοργισθείτε με τον εαυτό σας και να αλλάξετε εσείς κάποια στιγμή πολιτική συμπεριφορά.
Τώρα θα μου πείτε τα εξής:
Όλοι κυνηγούσαν το σταυρό υποσχόμενοι.
Όλοι έλεγαν γλυκά λόγια.
Όλοι το έπαιζαν με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης με μη διαφανείς, σε κάποιες περιπτώσεις, σχέσεις.
Όλοι μοίραζαν φακελάκια με σταυρωμένα ψηφοδέλτια. Όλοι περισσότερο έτρεχαν για τον δικό τους σταυρό παρά για το κόμμα και τις ιδέες τους.
Όλοι οργάνωναν τα προεκλογικά τους για την πάρτη τους πολύ πριν από την προεκλογική περίοδο.
Ουδείς μιλούσε με πικρά λόγια και με αλήθειες για να μην δυσαρεστήσει.
Θα μου πείτε λοιπόν ότι, αφού αυτά έπρατταν όλοι, δεν είχατε και δεν έχετε δυνατότητα αντίδρασης.
Για αυτό και σταυρώνετε, θα μου πείτε, αυτούς που σταυρώνετε με χιλιάδες σταυρούς στις τοπικές εκλογές. Για αυτό και εκλέξατε αυτούς που τώρα σε περίοδο οικονομικής κρίσης διεκδικούν από τα χρήματα που πληρώνει ο υπερφορολογούμενος πολίτης αναδρομικά.

Ομως........ Ομως........ Ομως.......
Μήπως και δεν ήταν τελικά όλοι ίδιοι;
Μήπως κάποιοι δεν είχαν εισέλθει στο τρυπάκι να παίζουν αυτά τα παιχνιδάκια για την πάρτη τους;
Μήπως υπήρχαν κάποιοι υποψήφιοι που δεν έδωσαν ούτε ένα σταυρωμένο ψηφοδέλτιο;
Που δεν ζήτησαν ούτε έναν σταυρό για το πρόσωπό τους;
Που δεν δαπάνησαν  ούτε ένα ευρώ  για προσωπική προβολή;
Που δεν πήραν ούτε ένα ευρώ προεκλογική ενίσχυση για το πρόσωπό τους;
Που μιλούσαν για ιδέες και προγράμματα;
Που δεν υποσχέθηκαν τίποτα σε προσωπικό επίπεδο εξυπηρέτησης;
Που είπαν και αλήθειες και πικρά λόγια, διότι αυτά πίστευαν;
Που θα αρνούντο τα υπερπρονόμια και τις υπεραμοιβές εάν εκλεγόντουσαν;

Μπααα. Μπαααα. Μπαααα.
Μάλλον βλακείες λες βρε αιρετικέ.
Ποτέ δεν υπήρχαν τέτοιοι υποψήφιοι.
Τι μας λες τώρα; Ότι υπήρχαν υποψήφιοι που αγωνίσθηκαν για ιδέες και δεν μοίρασαν σταυρωμένα ψηφοδέλτια;

Για να το λέτε εσείς μάλλον δεν θα υπήρχαν τέτοιοι υποψήφιοι
Τώρα βέβαια ίσως και  να μην  θέλετε να βλέπετε κάτι πέραν από τον εαυτό σας; Βλέπετε μόνον την μύτη σας όσο και αν πρέπει να αλληθωρίσετε πολύ για να την δείτε

Ερωτήματα είναι αυτά που σας θέτω.
Υπήρχαν και οι άλλοι υποψήφιοι που τους αγνοήσατε ή όχι;
Δεν μπορώ εγώ να σας απαντήσω εάν εσείς δεν θέλετε από μόνοι σας να το ψάξετε.
Μόνον εσείς μπορείτε να δώστε απάντηση σε αυτά.
Εγώ ίσως και να μην γνωρίζω.
Μπορεί όμως και να γνωρίζω, αλλά δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία η γνώση μου εάν εσείς συνεχίζετε να ζείτε στον μικρόκοσμό σας.
Και τελικά δεν θα το ψάξετε αγαπητοί μου συνναυπλιείς και αγαπητοί μου συναργολιδείς.
Ξαναγυρνώ λοιπόν στην σιωπή μου και παύω να σας τα θέτω αυτά έστω και ως ερωτήματα



Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Είδα ένα όνειρο. Έγινε επανάσταση στ΄ Ανάπλι



Κατοίκηση στην παλαιά πόλη. Πολύ επώδυνη υπόθεση για πλείστους όσους λόγους και αιτίες.
Ανακαινίσεις διατηρητέων κτηρίων. Οι εργασίες ανακαίνισης διατηρητέων στο ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους ως σκοπό τη λειτουργία πανσιόν.
Αυθαιρεσίες στα διατηρητέα του Ναυπλίου. Οι μεγάλες αλλοιώσεις και οι ηχηρές σιωπές των αρμοδίων, συμβαίνουν κατά κύριο λόγο σε διατηρητέα  κτήρια με σκοπό να λειτουργήσουν αυτά ως ενοικιαζόμενα δωμάτια ή ως καταστήματα. Ολόκληρες κτηριακές προσθήκες συμβαίνουσι εν μία μόνον νυχτί, όμως όλα βαίνουν ομαλώς για τους αρμοδίους, που απλώς φωνασκούν σιωπώντας.
Οι αυθαιρεσίες σε διατηρητέα κτήρια με χρήση κατοικίας είναι λίγες και συνήθως επουσιώδεις. Και για τις αυθαιρεσίες αυτές δεν ακούονται εις τον Ναυπλιακό αέρα οι βροντώδεις σιωπές των αρμοδίων, αλλά αντιθέτως ψιθυρίζονται οι σιωπηλές μείζονες διοικητικές παρεμβάσεις, που όμως βγάζουν το έλαιον των ιδιοκτητών (ίσως πρέπει να την ξαναδιαβάσετε την τελευταία παράγραφο για να αντιληφθείτε τι εννοώ).
Πλείστοι όσοι κάτοικοι της πόλης μας και σχεδόν η παμψηφία των επισκεπτών υποκλίνονται στην ομορφιά του Ναυπλίου.
Όμως μία ακμάζουσα κοινωνία δεν μπορεί να ερείδεται μόνον στην οικονομική άνθηση με τα φραπόγαλα του Σαββατοκύριακου και στις ομορφιές στα στενοσόκακκα και στο εκπληκτικό ιστορικό κέντρο για την διατήρηση όμως του οποίου κάποιοι παλαιότερα και ελάχιστοι σημερινοί έχουν αγωνισθεί. Οι πλείστοι επιβήτορες επιθυμούν σήμερα  την πλήρη απελευθέρωση των χρήσεων και την εφήμερη κονόμα.
Όμως  μια κοινωνία που είναι στην ακμή της παράγει πρωτογενή πολιτισμό. Αλλιώς ομιλούμε για ένα Λας Βέγκας ή μία Ντίσνεϊλαντ χωρίς κοινωνικό υπόβαθρο.
Για να ισχυρισθεί κάποιος ότι το Ναύπλιο θριαμβεύει θα έπρεπε εδώ να ζουν και να παράγουν μουσικοί, πεζογράφοι και ποιητές, εικαστικοί καλλιτέχνες, κινηματογραφιστές και θεατράνθρωποι πανελλαδικής και γιατί όχι και παγκόσμιας εμβέλειας. 
Και θα έπρεπε τ΄ Ανάπλι να είναι το κέντρο της πολιτιστικής παραγωγής που θα προσείλκυε και καλλιτέχνες απ΄όλο τον κόσμο για να παρουσιάσουν εδώ την δουλειά τους.
Θα ήθελα να δω μουσικές στο δρόμο και στις πλατείες και υπαίθριες εκθέσεις τέχνης από σπουδαίους ντόπιους και ξένους καλλιτέχνες, όχι διότι ο Δήμος μας, δηλαδή εμείς οι δημότες, τα ακουμπάμε για την Κυριακή του φραπόγαλου, αλλά διότι θα ήταν μέγιστη τιμή κάποιου να παρουσιάσει εδώ, στην ακμάζουσα πόλη μας, τα έργα του.
Δεν γνωρίζω εάν κάποιοι συμπολίτες μου και τοπικοί εξουσιαστές έχουν παρόμοιες  με εμένα σκέψεις στον εγκέφαλό τους, στον νωτιαίο μυελό τους και στις αραχνοειδείς λάχνες τους ή είναι απόλυτα προσκολλημένοι στα φράγκα που πίπτουν κάποια σουκού στην πόλη, λόγω  εκδηλώσεων τινων που τις χρυσοπληρώνουν οι πτωχοί φορολογούμενοι για να ωφεληθούν οι ολίγοι μεγαλοκαφετζήδες.
Δεν ηξεύρω πως θα είναι δυνατόν να προκληθεί μία πολύ δυνατή έκρηξη, εξ αιτίας της οποίας θα εκκινούσε μία πολιτιστική επανάσταση στην κοινωνία ως αντίδραση στο μικρό και εφήμερο έτσι ώστε να οδηγηθεί τ΄Ανάπλι σε μια νέα πνευματική ανάταση.
Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι απαράδεκτο να απομακρυνθεί από την πλατεία του η προτομή του ενός από τους δύο τιτανοτεράστιους λογοτέχνες της πόλης για να οδηγηθεί στον κήπο των επαρχιωτών. Η προτομή του Αγγελου Τερζάκη πρέπει να παραμείνει εκεί που είναι και να απομακρυνθούν τα αυτοκίνητα που την περιτριγυρίζουν.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι μία τέτοια επανάσταση πολιτισμού έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την κατοίκηση της παλαιάς πόλης. Μια πόλη τουριστικό σκηνικό, ένα διασκεδαστήριο του σαββατοκύριακου οδηγεί τα πράγματα αναγκαστικά στο μαρασμό και στο βάθος του ορίζοντα και στην οικονομική κρίση για τους πολλούς.
Πολλοί παλαιοί κάτοικοι έχουν πλέον οριστικά απομακρυνθεί και αποκοπεί από το ιστορικό κέντρο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής των  ολίγων εναπομεινάντων και εναπομεινασών στο ιστορικό κέντρο. Και βεβαίως πρέπει να προσελκύσουμε νέα δυναμικά στρώματα εραστών του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού για να έλθουν να κατοικήσουν εδώ στην γειτονιά που θα μπορούσε, κάτω από προϋποθέσεις, να είναι το ιδανικό μέρος για να ζήσει και να δημιουργήσει κάποιος.
Απόλυτα συνυφασμένη με την  προσπάθεια ζωντανέματος της καθημερινής ζωής στην πόλη είναι η ανακαίνιση των παλαιών κατοικιών. Και σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να δημιουργήσουμε κατοικίες αδάμαντες και μπριγιάντια πολλών καρατίων.
Και έχουμε ντόπιους αρχιτέκτονες, αλλά και ειδικευμένα συνεργεία που μπορούν να απογειώσουν τις συνθήκες κατοίκησης στην παλαιά πόλη και να αναδείξουν τα κτήρια. Όχι τόσο με εντυπωσιασμούς, με φανταχτερά σχέδια και με φιοριτούρες, αλλά με έργα που θα αναδείξουν τους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς που συνυπάρχουν στην πόλη με προεξάρχοντα, αλλά όχι μόνον, τον νεοκλασικισμό, αλλά ταυτόχρονα θα δημιουργήσουν εσωτερικούς χώρους και συνθήκες εξαιρετικής και άνετης κατοίκησης.
Έτσι θα προσελκύσουμε καλλιτέχνες, επιστήμονες, εντεπρενέρς και απλούς εραστές στην πόλη μας για μια μίξη με τους τελευταίους Μοϊκανούς που έρχονται στο σήμερα από πολύ παλαιά. Διότι η κατοίκηση στο ιστορικό κέντρο έστω και για δέκα χρόνια αποτελεί μια μακραίωνη προσωπική ιστορία. Εδώ ο χρόνος παραμένει αναλλοίωτος. Μπορεί ένα δευτερόλεπτο να ισούται χρονικά με έναν αιώνα. Διότι στο ιστορικό κέντρο κάθε ένα κηδειόσημο έχει την δική του σημασία.
Διαθέτουμε λοιπόν τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς, τους ειδικούς στη διακόσμηση, τους τεχνίτες. Μπορούμε να προσελκύσουμε και άλλους πολλούς απ΄όλο τον κόσμο.
Και....... Και το θετικό που είδα και διάβασα μέσα σε μία μόνον ημέρα είναι δύο δημοσιεύματα για δύο εξαιρετικές ανακαινίσεις διατηρητέων  κτηρίων στην παλαιά πόλη.
Είναι, θεωρώ, υποχρέωση των αρμοδίων να προβάλουν Πανελλήνια τις αρχιτεκτονικές δημιουργίες στην πόλη μας. Κάτι τέτοιο θα δώσει ώθηση στην πόλη, πολύ μεγαλύτερη από μια βραδιά με τον Μαζωνάκη
Ίσως, δεν ξέρω, οι θαυμάσιες αυτές ανακαινίσεις διατηρητέων κτηρίων να είναι το φιτίλι για την έκρηξη.
Για την έκρηξη που θα προκαλέσει την πολιτιστική επανάσταση.
Και μετά ξύπνησα.
Αλλά με χαρά είδα ότι τα δύο αυτά κτήρια πράγματι είχαν ανακαινισθεί με περίτεχνο τρόπο.
Ναι ίσως αυτό να είναι το φιτίλι. Έστω και αν η σπίθα για να ανάψει το φιτίλι δεν υπάρχει.


(Τα δύο κτήρια που ανακαινίσθηκαν είναι το κτήριο Δουβίκα στην οδό Αγγέλου Τερζάκη από τον αρχιτέκτονα Γιάννη Αντωνόπουλο και το κτήριο Ελληνοελβετού ιατρού στην οδό Σταϊκοπούλου)

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Αυτή ήταν η θεία μου Ευδοκία Καραπαύλου


Ήταν ακόμα νύχτα. Δεν είχε ξημερώσει η 28η Οκτωβρίου.
Τα παιδιά δεν είχαν ξυπνήσει να πάνε σχολείο για το καθημερινό τους μάθημα.
Βλέπετε, τις δύσκολες εκείνες μέρες, ουδείς τολμούσε να αναφέρει καν την ημέρα της έναρξης του νικηφόρου αγώνα κατά των Ιταλών.
Και εκείνο το πρωινό, θόρυβοι δυνατοί ακούστηκαν στο νεοκλασικό αρχοντικό στην παλαιά πόλη του Ναυπλίου.
Κάποιοι κτυπούσαν δυνατά και με μανία την εξώπορτα και άγριες φωνές  στα Γερμανικά συνόδευαν τις βροντές.
Η Γκεστάπο εισέβαλε στην οικία.
Την ίδια ακριβώς ώρα το ίδιο ακριβώς συνέβαινε σε τουλάχιστον άλλα τριάντα σπίτια αστών της πόλης μας.
Συνέλαβαν τον πατέρα μου, δικηγόρο τότε, και άλλους τριάντα περίπου από τον ανθό της Αναπλιώτικης αστικής κοινωνίας.
Έπρεπε να τρομοκρατήσουν και τους πολίτες που ζούσαν στις μικρές πόλεις. Φαίνεται ότι είχαν αρχίσει να φοβούνται πολύ οι Ναζήδες.
Τους έπιασαν ως ομήρους.
Οι καλοθελητές της πόλης είχαν δώσει τον κατάλογο με τα ονόματα.
Οδηγήθηκαν για μερικές ώρες στο Βενετσιάνικο κτήριο δίπλα στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που τότε λειτουργούσε και ως φυλακές των ναζί.
Το ίδιο  βράδυ με καμιόνια τους οδήγησαν στην Τρίπολη, εκεί που τώρα είναι το στρατόπεδο.
Η μάνα του πατέρα μου τυφλή. Ο πατέρας του πεθαμένος από καιρό. Ο αδελφός του στην παρανομία (αν νομιμότης ήταν το Γερμανικό status)
Η μικρή του αδελφή μόλις είκοσι και κάτι ανέλαβε δράση.
Την επόμενη με χίλιους κόπους κατάφερε να ακολουθήσει στην Τρίπολη.
Κάθε μεσημέρι στην είσοδο του στρατοπέδου με το φαγητό ανά χείρας για τον αδελφό της. Μαζί της και εκατοντάδες άλλες μανάδες, γυναίκες, αρραβωνιαστικές και αδελφές των ομήρων.
Και όλοι περίμεναν τον φρουρό να διαβάσει τα ονόματα.
Από ένα χαρτί ανήγγειλε τα ονόματα των κρατουμένων που δεν χρειαζόντουσαν φαγητό αφού βρισκόντουσαν πλέον στην χορεία των ηρώων εκεί ψηλά.
Οι στιγμές τραγικές. Τώρα σκέφτομαι αν ήταν καλύτερα να είσαι έγκλειστος μαζί με όλους τους άλλους φιλοπάτριδες νέους ή απέξω να περιμένεις την ανάγνωση της τραγικής λίστας.
Κάθε μέρα αυτό.
Και δεν θα ήταν δυνατόν να το αντέξει  εάν οι Αναπλιώτες που ζούσαν στην Τρίπολη δεν στεκόντουσαν ηθικά και όχι μόνον πλάι της. Όλοι άνοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους για τους συμπατριώτες τους που βρέθηκαν στην γειτονική μας πόλη κάτω από αυτές τις περιστάσεις.
Προσπάθησαν να βοηθήσουν με τις όποιες γνωριμίες τους. Φιλοξένησαν στα σπίτια τους τους συγγενείς των ομήρων. Στερήθηκαν το δικό τους φαγητό για να πάει το καλύτερο δυνατόν γεύμα στους αδελφούς Αναπλιώτες στο κρατητήριο. Και έφτανε το φαγητό στους νέους Ναυπλιείς εφ΄όσον δεν είχε ακούστεί το όνομα του που ακολουθείτο από την στριγγιά εντολή: "ράους"
Ο πατέρας μου σώθηκε. Για να σας γράφω σήμερα είναι μάλλον  περιττό να σας πω ότι δεν εκτελέσθηκε, όπως πολλοί άλλοι από τον ίδιο τον θάλαμό του.
Όμως τα τραύματα στην ψυχή της αδελφής του έμειναν ανεξίτηλα μέχρι σήμερα που πέταξε για να τον συναντήσει. Πριν από μία βδομάδα μου τα ιστορούσε για μία ακόμα φορά όλα αυτά.
Όμως πάντοτε πρόσθετε ότι και η άλλη πλευρά υπέφερε από τις υπερβολές και τις βιαιότητες. Και πάντοτε με συμβούλευε να μην φανατίζομαι.
Παρότι  μετά τα φριχτά αυτά στην Τρίπολη, έζησε και την αγωνία στα Δικαστήρια των Αθηνών ότι ο άλλος της αδελφός θα καταδικαζόταν σε θάνατο και θα εκτελείτο.
Και θα καταδικαζόταν και θα εκτελείτο από Ελληνες ως προδότης, παρότι ήταν στην πρώτη γραμμή του πολέμου του σαράντα.
Ποιος; Ο γόνος μια αστικής οικογένειας, που, ίσως, θα μπορούσε να λουφάρει.
Όπως πολλοί άλλοι απέφυγαν την στράτευση ή έμειναν στα μετόπισθεν και που μετά παρίσταναν τους  εθνικώς φρονούντες.
Αυτή ήταν η θεία μου, Ευδοκία Καραπαύλου. 
Αρχόντισσα του Ναυπλίου μέχρι το τέλος της ζωής της στα 98 της χρόνια. Αρχόντισσα με την ουσιαστική έννοια του όρου, όπως η μάνα της και οι γιαγιάδες της
Θα μπορούσα και άλλα πολλά να διηγηθώ για την καθημερινότητά της.
Την αποχαιρετώ.
Δυστυχώς σπανίζουν πλέον τέτοια άτομα.


Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Πολυεπίπεδη παρακμή

(άντρακλας)


Είχε την υπομονή ένας συμπολίτης μας (Μάνος Περράκης) και έκανε την πρόσθεση όλων των απ΄ευθείας αναθέσεων του Δήμου Ναυπλιέων  για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2017. Εξήντα απ΄ευθείας αναθέσεις και η  λυπητερή για τον μικρό μας Δήμο (για εμάς δηλαδή τους δημότας),αντιστοιχούσε ούτε λίγο ούτε πολύ για τους δύο αυτούς και μόνον μήνες  στο ποσό των 249.717 ευρω. Χώρια ο ΔΟΠΠΑΤ και ο ΔΟΚΟΙΠΑΝ, η ΔΕΥΑΝ, το ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ, το ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ.  Μέσα σε ένα δίμηνο, αγαπητοί μου αναγνώστες, ένα τέταρτο του εκατομμυρίου δόθηκε από τα χρήματά σας με απ΄ευθείας αναθέσεις. Το ζήτημά μου εδώ δεν είναι οι δημοτικοί μας άρχοντες, που τα πράττουν αυτά, όπως άλλωστε έπρατταν, ίσως όχι σε τέτοιο βαθμό, και οι προηγούμενοι, αλλά η απάθεια με την οποία πλέον η κοινωνία τα ακούει αυτά και δεν αντιδρά ούτε στο ελάχιστο. Καμία απάντηση από κάποιον υπεύθυνο και οι πολίτες σφυρίζουν αδιάφορα. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν ομιλούν διότι και αυτά εισπράττουν από τις απ΄ευθείας αναθέσεις. Και βέβαια όλοι τα βάζουν ή με τους ξένους ανάπηρους ή και μη ανάπηρους αλλά και με τους ανάλγητους πολιτικούς. Ουδείς κοιτάει τις ευθύνες των πολιτών που τους ψηφίζουν ή που αδρανούν, όταν όλα αυτά συμβαίνουν  Παρακμή, τέλμα, κρίση θεσμών και αξιών. Μη συμμετοχή των πολιτών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Και πιστεύει κάποιος ότι θα διορθωθεί η οικονομική κατάσταση στην  κοινωνία και στα νοικοκυριά, όταν αυτά συνεχίζονται; Και βεβαίως η Κυβέρνηση επιχειρεί κινήσεις αντιπερισπασμού με διάφορες εξεταστικές που δεν οδηγούν απολύτως πουθενά, αντί να  βάλει ένα τέρμα στο καθεστώς που αφορά τους περισσότερους Δήμους και τις Περιφέρειες της χώρας. Πλήρης παρακμή επαναλαμβάνω.

Τους έπιασαν με τη γίδα στην πλάτη. Όλοι αυτοί οι συλληφθέντες φοιτητές, δεξιούληδες της ΔΑΠ οι περισσότεροι, όπως ακούω, παρέδωσαν την ίδια εργασία την οποία είχαν αγοράσει από κάποιον επιδέξιο. Αυριανοί επιστήμονες σου λέει μετά. Τους έδωσαν μία ωραία θωπεία στα πισινά ως τιμωρία. Και η κοινωνία στην λογική του σταρχιδισμού. Παρακμή. Τι να λέμε όμως τώρα; Μέσα σε ένα χρόνο διδάκτωρ σύζυγος τέως πρωθυπουργού. Και είχα και τον μαζοχισμό και κάθησα και διάβασα και το διδακτορικό ενός άλλου πολιτικού για ένα πολύ εξειδικευμένο θέμα. Εξαιρετικό ήταν. Τώρα, να μου τρυπήσετε εμένα την μύτη εάν το έχει γράψει ο ίδιος. Θα μου κάνει μήνυση για αυτό που λέω; Δεν νομίζω. Τόσοι έχουν κάνει διδακτορικά. Ποιος θα τσιμπήσει;

Έχετε ακούσει για το μαϊμού πρωτάθλημα χόκεϊ επί χόρτου; Αποκαλύφθηκε  στην Αργολίδα πριν από κάποια χρόνια.  Δεν μαϊμούδισαν τα παιδιά με το χόκεϊ επί χόρτου έτσι από μόνα τους. Κάποιοι παράγοντες και ωφελούμενοι το είχαν οργανώσει για να γίνουν  όλοι οι κανακάρηδες, πρωταθλητές Ελλάδας και έτσι να πάρουν το μπόνους εισαγωγής στα Πανεπιστήμια. Ποιος θα μου κάνει μήνυση; Ποιος θα παραδεχθεί ότι αυτός οργάνωσε την μαϊμουδιά; Και σήμερα κάποιοι από τα παιδιά αυτά, που μπήκαν με απάτη στα Πανεπιστήμια, είναι επιστήμονες. Ουδείς έλαβε την απόφαση να τους σουτάρει εκτός Πανεπιστημίων. Μπορεί να είναι ιατροί στους οποίους εναποθέτεις τα προβλήματα ασθενειών που μπορεί να έχεις αγαπητέ μου αναγνώστα. Άλλοι μπορεί να είναι μηχανικοί ή δικαιόροι. Ανατριχιαστικά πράγματα. Παρακμή της κοινωνίας που δεν αντέδρασε και τους ανέχεται εισέτι. 

Δεν πληρώνουν, λέει, τους εκδότες των Πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και αυτοί αποφάσισαν να σταματήσουν να δίδουν στο κράτος τα βιβλία που πρέπει να τα πάρουν οι χαϊδεμένοι φοιτητές μας. Κακό και άσχημο που αφήνουν επιχειρήσεις, που  απασχολούν κόσμο, απλήρωτες, όμως το πιο τραγικό είναι ότι είμαστε η μόνη μάλλον χώρα που ακόμα χορηγεί δωρεάν το πολύ σπουδαίο και πολύ σημαντικό ένα και μοναδικό σύγγραμμα του παντογνώστη καθηγητή. Επιστήμονες λέει θα βγουν μετά. Το πετάνε στην άκρη το σύγγραμμα και διαβάζουν από σημειώσεις. Και μεταξύ μας τώρα. Σκονάκια πολλά στα Πανεπιστήμια από τους αυριανούς επιστήμονες.  Στην παρακμή η εκπαίδευση, η πολιτική, η κοινωνία, η οικονομία μας που δημιουργεί τέτοιες καταστάσεις.

Και όλοι τρέχουν για ιδιαίτερα για να μπουν τα παιδιά στα Πανεπιστήμια που βγάζουν ανέργους. Και πληρώνουμε για την παραπαιδεία. Και για να κάνουν αθλητισμό τα παιδιά μας πληρώνουμε. Και για να μαθαίνουν μουσική.  Και για τις ξένες γλώσσες. Και τα ξεσκίζουν τα παιδιά από το πρωί μέχρι το βράδυ.  Κοινωνικό κράτος σου λένε. Κοροϊδία σκέτη.  Και απαθείς οι Ελληνες στην παρακμιακή αυτή κοινωνία μας .

Τον στοχοποίησαν ως φασίστα τον καθηγητή Πανεπιστημίου. Και κόλλησαν την φάτσα του στους δρόμους. Και αυτοί που το έκαναν είναι οι επαναστάτες, που λένε ότι είναι αριστεροί. Έχουμε αλλάξει τις έννοιες των πραγμάτων.  Σκέτοι φασίστες είναι να στοχοποιούν έναν άνθρωπο κατ΄αυτό τον τρόπο. Ο φασισμός  είναι παρών παντού στην κοινωνία. Και γιγαντώνεται λόγω της παρακμιακής κατάστασης.

Έτος 2017. Ακόμα τσακωνόμαστε για το ηλεκτρονικό εισιτήριο στα Μέσα μαζικής Μεταφοράς. Και ακόμα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε κάτι που συμβαίνει χρόνια σε άλλες χώρες. Δεν πταίει για αυτά η οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Παρακμάζει η χώρα.

Δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα η ιστορική έρευνα και ο διάλογος, εάν δεν καταλήγει στα παραδεκτά των Ελληνικών μυθοπλασιών ή εναντιώνεται στην κυρίαρχη ιστορική άποψη. Δεν επιτρέπεται η αντίθετη άποψη, που  ομιλεί και για τα δικά μας λάθη. Ελάχιστοι αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα ήταν μεγάλη και σπουδαία, διότι παραδεχόταν τα λάθη της. Ο Ελληνικός πολιτισμός ήταν ο πιο σπουδαίος πολιτισμός διότι στις αρχαίες τραγωδίες εξυμνούσαμε τους εχθρούς και αντιλαμβανόμασταν και τα δικά τους δίκια και στεναχωριόμασταν για τα δικά τους βάσανα και δάκρυα (Πέρσες-Τρωάδες). Αυτά ήταν το παρελθόν μας. Οι νεοέλληνες ζούμε στην παρακμή

Ο μεγάλος Παναθηναϊκός καταρρέει.  Έφεραν λεγεωνάριους αντί να παίξουν οι καλύτερες ελπίδες από Ελληνόπουλα και ό,τι βγει. Και τώρα δεν έχουν να τους πληρώσουν. Ο μεγάλος σύλλογος της χώρας κόπτει τρεις με τέσσερις χιλιάδες εισιτήρια κατά μέσον όρο. Και πλέον ένα σωρό αγώνες όλων των μεγάλων ομάδων γίνονται κεκλεισμένων των κερκίδων λόγω προτέρων επεισοδίων βίας στα γήπεδα.  Και στον μικρό μας τόπο δημιουργήθηκαν δύο ομάδες για να παίξουν στο βήτα τοπικό!!! Και ουδείς θέλησε να κινητοποιήσει τους φιλάθλους για να γραφτούν ως μέλη των συλλόγων. Και για να έχουν το πάνω χέρι, όταν φάνε τα μουστάκια τους μεταξύ τους, αγόρασαν και σαρανταπεντάρηδες παίκτες, αντί να  μαζέψουν τα ταλεντάκια και να δημιουργήσουν υποδομές. Και όταν ξεκινάνε τις ακαδημίες με ιδιωτικά πέντε επί πέντε συνεργάζονται. Παρακμή και στον αθλητισμό. Και τα έβαλαν και οι φασίστες και ρατσιστές στην ψυχή  με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παρακμή στον αθλητισμό εις τον κύβο.

Δεκαετίες προσπαθούμε να ανοίξουμε ένα Μουσείο  Μοντέρνων Τεχνών στο παλαιό εργοστάσιο του Φιξ και όλα καρκινοβατούν. Μετά από τόσα χρόνια δεν έχει λειτουργήσει πλήρως το νέο αυτό μουσείο. Η αριστεία είναι μία ρετσινιά στην χώρα μας. Όχι διότι έτσι δήλωσε ένας υπουργός, αλλά διότι όλοι επιζητούν τα εύκολα. Ελάχιστοι είναι οι συμπατριώτες μου που έχουν επισκεφθεί το Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στο Ναύπλιο. Και το κεντρικό Κτήριο της Πινακοθήκης στην Αθήνα ανασκευάζεται επί χρόνια. Κόκαλα έβγαλε; Και στο σινεμά μας εδώ στην μικρή μας πόλη δεν παίζεται Ευρωπαϊκός κινηματογράφος. Ούτε Ασιατικός ή Αφρικάνικος ή Νοτιοαμερικάνικος. Μόνον Χόλιγουντ. Αλλά και το Μπούρτζι δεν έχουμε αποφασίσει τι θα το κάνουμε. Και εκείνο το κτήριο στην Πλατεία Συντάγματος που ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού παραμένει με ικριώματα χρόνια τώρα.  Πλήρης παρακμή και στον πολιτισμό.

Οι ιστορικές εκκλησίες στο Ναύπλιο κυριολεκτικά καταρρέουν. Οι πιστοί, πολλοί από τους οποίους τα έχουν παντελονιάσει τα προηγούμενα χρόνια, αδιαφορούν.  Πλησιάζεις τις εκκλησίες κάτι Κυριακές ή Σαββατόβραδα και σου έρχεται η μπόχα των αρωμάτων πριν ακόμα στρίψεις στην γωνία. Είναι οι γάμοι και τα βαφτίσια. Ευκαιρία να παρφουμαριστούμε, να φορέσουμε τις τουαλέτες και να επιδειχθούμε. Όμως ουδείς από αυτούς βάζει το χεράκι του στην τσέπη του για τις εκκλησιές. Και πολύ μαύρο χρήμα διακινείται. Παρακμή και στα της θρησκείας.

Οι νέοι μας και οι νέες μας, όπως ακούω  πλέον δεν........ Με τα κινητά ασχολούνται και το φλερτ ελάχιστο. Ο ρομαντισμός σπάνιο είδος.  Οι οικογένειες αρχίζουν να δημιουργούνται πολύ μετά τα....άντα. Και τότε ξεκινάνε οι εξωσωματικές και οι ακουμπηχτερές για να κάνουμε μωράκια. Παρακμή και στο σεξουαλικό. Έτσι νομίζω. Πιθανόν να κάνω λάθος και οι νέοι και οι νέες να είναι ενεργητικοί. Και ενεργητικά παθητικοί. Δεν το διακρίνω

Πήγα σε μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την μόλυνση του Σαρωνικού Κόλπου. Εννέα άτομα ήμασταν. Και πέντε μουσικοί. Τοοόσο καλά. Δεν έχω δει μεγαλύτερη γελοιότητα από τους δεξιούς που νοιάστηκαν για τις θάλασσες, μόνο και μόνο για να τα βάλουν με την Κυβέρνηση που τα έκανε και αυτή σαλάτα. Και τώρα ξεχάσθηκε το θέμα. Και τα λαθρεμπορικά του πετρελαίου συνεχίζουν να αλωνίζουν. Και βέβαια αγκαλιά όλοι οι δεξιοί, μαζί με τους δεξιούς "αμόλυντους" Κουρουμπλήδες χορεύουν στις εορτές των εφοπλιστών του κόλου (λέγετέ μας λαθρέμπορους) Και το κρουαζιερόπλοιο  που βυθίσθηκε πριν από κάποια χρόνια στη Σαντορίνη έχει ακόμα μέσα στα αμπάρια του όλο το πετρέλαιο. Αλλά κανείς δεν νοιάζεται. Θα φωνάξουν και πάλι οι δεξιοί κατά της "αριστερής" κυβέρνησης εάν γίνει τώρα το κακό ή θα ουρλιάζουν οι "αριστεροί" κατά της δεξιάς κυβέρνησης εάν το κακό συμβεί αύριο. Αδιαφορία. Παρακμή.

Ουδείς στην πόλη μου χολοσκάει για τους Μοϊκανούς κατοίκους της παλιάς πόλης. Να καταλάβουν το δημόσιο χώρο η έννοιά τους. Να κάνουμε στους κατοίκους δύσκολη τη ζωή. Μας δυσκολεύουν στην κονόμα. Ουδείς από τους φωνασκούντες και χαχανίζοντες μέχρι τα ξημερώματα τους σκέπτεται. Τα μηχανάκια στριγγλίζουν μέχρι το πρωί στους δήθεν πεζοδρόμους αλλά ουσία τραπεζοδρόμους. Και τρέχαμε οι μαλάκες να συγκεντρώσουμε δικαιολογητικά για να μας δοθούν θέσεις στάθμευσης. Το διασκεδαστήριο της περιοχής να είναι ανθηρό. Οι άνθρωποι στα παπάρια τους. Παρακμή.

Παρακμάζει η Ελλάδα του σήμερα σε όλους τους τομείς.
Κοινωνική παρακμή. Πολιτιστική. Αθλητική. Θρησκευτική. Το περιβάλλον υποβαθμίζεται. Οι άνθρωποι πιόνια.
Η οικονομική κρίση είναι απότοκη όλων αυτών.
Αυτά έπρεπε να είχε θίξει η αριστερά.
Όχι να θεωρεί ότι τα μνημόνια ήσαν το πρόβλημα. Τα μνημόνια ήσαν απότοκα όλων αυτών. Και εάν δεν είχαμε τα επίσημα μνημόνια θα είχαμε τα ανεπίσημα. Τα εν τοις πράγμασι μνημόνια. Θα αντιμετωπίζαμε τη δυστυχία της παντελούς έλλειψης κονδυλίων με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Τα έθιξαν όλα αυτά κάποιοι. Άνθρωποι σαν τον Διαμαντούρο και τον Ματσαγγάνη προσπάθησαν να μπουν μπροστά.
Όμως όποιος τα έθιγε ελοιδωρείτο από τους "προοδευτικούς", με τα χειρότερα λόγια.
Και με απογοήτευσε ο Καμίνης που ήλθε και έριξε όλα τα βάρη στον Κώστα Καραμανλή.
Η περίοδος αυτή ήταν η κορυφή του παγόβονου. Ο όγκος του πάγου είναι υποθαλάσσιος.
Αναμένω κάποιον να τα πει ευθαρσώς και θα τον υποστηρίξω. Γνωρίζοντας ότι η φωνή αυτή θα είναι μειοψηφική στην δυσκίνητη παρακμιακή Ελληνική κοινωνία.
Μάλλον με τους εννέα του Χρυσόγελου θα είμαι και ας μην συμφωνώ σε διάφορα επιμέρους.



Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΚΑΣ, αεροδρόμιο, Τριανόν, Νίκος Φίλης


Δεν μπορώ να αδιαφορήσω. Κάτι με τρώει μέσα μου να γράψω για το θέμα των ημερών.
Πρέπει να μιλήσω για τις ανά την χώρα αρχαιολογικές υπηρεσίες, για το ΚΑΣ, για το εάν εμείς οι σημερινοί νεοέλληνες, που ζούμε σε μία χώρα γεμάτη αρχαία, θεωρούμε ή όχι ως πρώτιστο καθήκον μας να τα προστατεύουμε.

Θα σας πω τη γνώμη μου  και την λέω ευθαρσώς.
Σε ένα μνημείο θα πρέπει τον πρώτο λόγο να έχει το Υπουργείο Πολιτισμού και η αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία.
Δεν μπορεί  να αποφασίζει από μόνος του ο κάθε μορφωμένος ή αμόρφωτος Πρωθυπουργός, ο κάθε ευαίσθητος ή αναίσθητος δήμαρχος.
Μπορεί το Υπουργείο Πολιτισμού και η αρμόδια υπηρεσία του να έχουν κάνει λάθη και σίγουρα έχουν κάνει σφάλματα, όμως δεν είναι δυνατόν τη διαχείριση επί των μνημείων να την έχει άλλος. Γνώμη μου  αυτή και την λέω ευθαρσώς.

Το Τριανόν στο Ναύπλιο κτίσθηκε ως τζαμί και είναι μάλλον το μοναδικό σωζόμενο κτίσμα της πρώτης Οθωμανικής περιόδου. Αργότερα στην δεύτερη Βενετοκρατία το κτήριο προορίστηκε για την λατρεία των Καθολικών, ως Άγιος Αντώνιος, από τον εκπληκτικό ναό της Πάδοβας. Και μετά ανέλαβαν οι παντελώς ασεβείς νεοέλληνες και μετέτρεψαν το ιερό αυτό χώρο των μουσουλμάνων και των χριστιανών σε τσοντάδικο κινηματογράφο!!!!!
εεε όχι......

Δεν μπορεί να αποφασίζουν κυριαρχικά για την τύχη και την χρήση του θρησκευτικού αυτού μνημείου ο Κωστούρος, ο Αναγνωσταράς, ο Γραμματικόπουλος, ο Αντωνιάδης, ο Κοκκινόπουλος, ο Πινάτσης, χωρίς τη γνώμη των αρχαιολόγων που είναι αρμόδιοι για την Βυζαντινή, την Οθωμανική, την Βενετσιάνικη  και την νεώτερη περίοδο της ιστορίας μας.
Ήταν πολιτικά απαράδεκτό που θέλησαν να προχωρήσουν σε έργα στο μνημείο, χωρίς προηγουμένως να έχουν λάβει την απόφαση των ειδικών. Και το θέμα πρέπει να αποφασισθεί όχι εδώ τοπικά, αλλά από το ΚΑΣ, αφού αφορά και πολύ ευαίσθητα, λόγω της θρησκευτικότητας  του χώρου, θέματα. Γνώμη μου  αυτή και την λέω ευθαρσώς.
Πέραν όμως από το δέον γενέσθαι, εάν θέλουμε να θεωρούμεθα θεματοφύλακες και προσωρινοί σε αυτόν τον τόπο και όχι μόνιμα αφεντικά και βιαστές της ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, πέρα από αυτό είναι και θέμα πρακτικό το ότι κάποιοι θέλησαν να προχωρήσουν χωρίς τις αναγκαίες εγκρίσεις. Η βία (με την έννοια της βιασύνης), ο ετσιθελισμός και η ξερολίαση συνεπάγονται σίγουρες καθυστερήσεις αφού ο φάκελλος δεν είναι πλήρης. Και ήδη αργούμε απ΄ότι βλέπω. Δεν ξέρουν, αλλά και δεν ακούν αυτούς που τους τα επισημαίνουν.
Όμως, εάν επιζητούμε να προστατεύουμε τα νεοκλασικά της πόλης και τα μνημεία της, πρέπει οι υπηρεσίες να γίνουν  και πιο δραστήριες και πιο αποτελεσματικές και η γραφειοκρατία να μειωθεί και η απάντηση στα αιτήματα να είναι άμεση.
Είναι βέβαιο ότι, εάν καθυστερούμε μία έγκριση για ένα απλό βάψιμο ή εάν βάζουμε  χίλιους δυο όρους στην άδεια που θα χορηγήσουμε για μια μικροεπισκευή, τότε οι πολίτες θα παρακάμπτουν  την διαδικασία με καταστροφικά σε κάποιες περίπτωση αποτελέσματα.
Σε μία μέρα να δίδονται οι άδειες για ένα βαψιματάκι ή μια αλλαγή καζανακίου και τοποθέτηση σίτας για να μη μπαίνουν κώνωπες στα διατηρητέα.
Σε μία βδομάδα και πολύ λέω η άδεια για κάτι πιο σύνθετο.
Και οι αιτήσεις να μπορούν να υποβάλλονται ηλεκτρονικά μαζί με τα σχέδια και τις φωτογραφίες.
Και δεν μπορούμε να ξεσκίζουμε τον πολίτη που θέλει να είναι νόμιμος και να σφυρίζουμε αδιάφορα για επεμβάσεις που έχουν αλλοιώσει πλήρως τα διατηρητέα. Και να μην ομιλούμε για παρεμβάσεις και στον δημόσιο χώρο.

Και όταν πρέπει να γίνει μία ανασκαφή για να προχωρήσει μία οικοδομή, είτε σπίτι είναι αυτή, είτε επαγγελματικός χώρος, είτε ξενοδοχείο, τότε πρέπει να σκίζεται η αρχαιολογική υπηρεσία για να γίνεται όσο το δυνατόν πιο καλά η δουλειά, αλλά και πιο γρήγορα. Όχι μόνον διότι μία τέτοια ανασκαφή χρηματοδοτείται από τον ιδιώτη, αλλά και διότι οι καθυστερήσεις στις ανασκαφές και η, εκ των καθυστερήσεων αυτών εκτόξευση του κόστους, μετά βεβαιότητας οδηγεί στις ενέργειες μπαζωμάτων και καταστροφών για να μην μπλέξει ο άλλος με μια δυσκίνητη υπηρεσία. Και είναι δυστυχώς δυσκίνητοι οι άνθρωποι, χωρίς κάποιος από τους εξουσιαστές μας να χολοσκάει για την δυσκινησία. Κάποια στιγμή θα πρέπει κάποιος ανεξάρτητος να ελέγχει τις ιδιωτικές ανασκαφές. Αυτές δεν μπορούν να λειτουργούν με τους όρους του κρατικού σταρχιδισμού. Να είναι υπόλογοι στο τι έκαναν και μέσα σε ποιο χρονικό διάστημα έκαναν αυτά που έκαναν.

Και πάμε στο ΚΑΣ για το αεροδρόμιο να σας πω και εκεί τη γνώμη μου  που θα την πω και πάλι ευθαρσώς..
Είμαι με τον φίλο μου τον Νίκο Φίλη στο θέμα αυτό.
Αν πρέπει να κηρυχθεί ο χώρος αρχαιολογικός, ουδείς δικαιούται ηθικά να εμποδίσει την κήρυξη αυτή με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και είναι επικίνδυνοι οι ατραποί στους οποίους οδηγούνται οι αντιπολιτευτικές στην κυβέρνηση φωνές.
Οι αρχαιολόγοι και το ΚΑΣ πρέπει να αποφασίσουν. Όχι ο Παύλος Τσίμας, ο Παύλος Πολλάκης. ο Παύλος Γλυξμπουργκ και ο Παύλος Παυλίδης  
Όλα αυτά που υπονοούνται για γνωμοδοτικές αποφάσεις του ΚΑΣ που μπορούν να ανατραπούν με ανατριχιάζουν.
Και βλέπω και κάτι λιγούρια εθνίκια και πατριωτάκια, που κατά τα άλλα ουρλιάζουν για εθνικές μειοδοσίες, να τα υπονοούν όλα αυτά. 
Αλλά και οι αρχαιολόγοι έχουν μια τεράστια ευθύνη.
Δεν είναι δυνατόν τώρα να ξύπνησαν και πριν να κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου.
Τώρα πρέπει να ξεκινήσει σε όλη την χώρα η χωροθέτηση των αρχαιολογικών χώρων. Για να ξέρουμε. Να μπορούμε να είμαστε έτοιμοι. Όχι στην τούρλα του Σαββάτου.
Και μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν υπάρχει μια σπουδαία επιπλέον αρχαιολογική ανακάλυψη να είναι δυνατή η χωροθέτηση νέου αρχαιολογικού χώρου ή η διεύρυνση των ορίων άλλων χωροθετημένων περιοχών.
Αυτή είναι η γνώμη μου και την λέω ευθαρσώς.
Και ξέρω ότι η γνώμη μου δεν είναι δημοφιλής.
Όμως θεωρώ ότι αγαπώ την πατρίδα και την ιστορία της περισσότερο από τους ουρλιάζοντες κατά του Φίλη για εθνικές μειοδοσίες και προδοσίες. Έτσι θεωρώ. Δικαίωμά μου να θεωρώ έτσι.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Το Ναύπλιο μνημείο της UNESCO και αδελφοποίηση με Βενετία


(Ο Δόγης Φραντσέσκο Μοροζίνι προσφέρει στην Γαληνοτάτη την Πελοπόννησο. Έργο του Γκριγκόριο Λατσαρίνι, διδασκάλου του Τιέπολο, του έτους 1694 που βρίσκεται σήμερα στο Palazzo Ducale)

΄Η το ένα παίζει ή το άλλο
Κάποιο άλλο σενάριο δεν υφίσταται, φίλοι μου.
Είτε η πόλη μας δεν έχει την ιστορία, τα κτήρια και όλα τα άλλα απαιτητέα για να ενταχθεί στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, είτε οι άνθρωποι που διαφεντεύουν τις τύχες της πόλης δεν μπορούν και δεν ξέρουν (το δεν θέλουν δεν νομίζω να παίζει).
Ας διαλέξετε λοιπόν: Είτε δεν είναι και τόσο σημαντική  η εκπληκτική μας παλαιά πόλη, με την μακραίωνη ιστορία και με τα κάστρα της, τα κτήριά της, τα νεοκλασσικά της, τους χριστιανικούς ναούς και τα τζαμιά της, τα μουσεία, τις Οθωμανικές κρήνες, τα Βενετσιάνικα κτήρια, το χαμάμ, τα δρομάκια και τα σοκάκια, την πάνω πόλη, τα τείχη της, είτε αυτοί που η πόλη μας επέλεξε να μας κυβερνούν δεν έχουν τη δυνατότητα να προωθήσουν το αίτημα για να καταστεί και τ΄Ανάπλι δίπλα στην Επίδαυρο, τις Μυκήνες και την Τίρυνθα μνημείο της UNESCO.
Νομίζω ότι η επιλογή σας μεταξύ των δύο εναλλακτικών που σας έθεσα είναι προφανής.
Ουδείς θα ισχυρισθεί ότι το Ναύπλιο δεν αξίζει την τιμή.
Πείτε μου λοιπόν γιατί τους αποδέχεσθε εσείς που χειροκροτάτε και πείτε μου εσείς που λουμώχνετε γιατί σιωπάτε.
Μήπως πιστεύετε ότι κάποιες αόρατες δυνάμεις σιωνιστών, εβραίων, τροϊκανών ή εαμοβούλγαρων τους εμποδίζει και τους υπονομεύει;
Προσωπικά θεωρώ ότι τους είναι δύσκολο να συναισθανθούν τον ιστορικό παλμό που κτυπά στην παλαιά πόλη.
Δεν αντιλαμβάνονται την σημασία του Ναυπλίου στον αγώνα της ελευθερίας. Δεν τους περνά εύκολα από το μυαλό ότι εκεί που στήνονται τραπεζοκαθίσματα ακούγονται ακόμα και σήμερα τα βήματα και οι ομιλίες του Νικηταρά και του Μαυρομιχάλη. Δεν καταλαβαίνουν τι εστι Σπηλιάδης για το Ναύπλιο. Συζητούν μέχρι και την προτομή του Άγγελου Τερζάκη να αποσύρουν από την Πλατεία του και να την βάλουν δίπλα στους αγνώστους στο πανελλήνιο τοπικούς.
Το κυριότερο όμως είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι εδώ στην πόλη μας έχουν αφήσει τα χνάρια τους δύο σπουδαίες Αυτοκρατορίες. Η Οθωμανική και η Βενετσιάνικη. Με έναν μικρό περίπατο ολίγων μέτρων μπορεί κάποιος να δει τον Τάφο του Νικηταρά, το Πλάτανο κάτω από τον οποίο έβγαλε τον λόγο του ο Γεννάδιος, αλλά και Τουρκικές κρήνες, τζαμιά, και βεβαίως και την Αρμερία και τα λιοντάρια της Βενετιάς.
Υπάρχουν τινες σε αυτή την πόλη που ακούν ακόμα και σήμερα στην κεντρική πλατεία του Πλατάνου το θρόισμα του κόκκινου μανδύα του Δόγη Φραντσέσκο Μοροζίνι. Λίγοι όμως έχουν αυτά τα ακούσματα και αυτά τα κρυφά χαρίσματα να αισθάνονται δίπλα τους αυτούς που έζησαν εδώ πριν από αυτούς.  Και όποιος δεν διαθέτει αυτή τη συναίσθηση είναι εύκολο να είναι ασεβής.

Και έτσι φτάσαμε να έχουμε διάφορες αδελφές πόλεις ανά τον κόσμο, αλλά  δεν κάναμε την υπέρτατη προσπάθεια να συνδεθούμε με αδελφοποίηση ή και με άλλους τρόπους με την Βενετία.
Δεν νιώθουν οι τοπικοί εξουσιαστές ότι ορίζουν τις τύχες μιας πόλης που κάποτε ήταν πρωτεύουσα της Βενετικής Αυτοκρατορίας στην Ανατολή. Και δεν έχουν κάνει τις απαραίτητες προσπάθειες και ενέργειες.
Φαντασθείτε:
Να είχαμε συνδεθεί με τα μουσεία και τα αρχεία της Βενετίας.
Να πραγματοποιούνται ανταλλαγές ειδών, υλικών, κουστουμιών, ιδεών μεταξύ του Καρναβαλιού της Βενετίας και του δικού μας (Τι θα δίναμε δηλαδή; Μόνον θα εισπράτταμε)
Να  δημιουργούσαμε τουριστικά πακέτα που θα περιελάμβαναν Βενετία, Ραγούζα (σημερινό Ντουμπρόβνικ), Ναύπλιο, Μονεμβασιά
Να υπήρχε προώθηση του τουρισμού και των προϊόντων μας στα εκατομμύρια τουριστών που επισκέπτονται ετησίως την Βενετία.
Να λαμβάναμε εξαιρετική τεχνολογία για την αποκατάσταση κτηρίων και μνημείων.

Αυτά θα γίνουν, φίλοι μου, από το 2019 και μετά. Δεν είναι δυνατόν να τα αρνηθείτε μένοντας στην απάθεια και την εσωτερική γκρίνια.
Θα ενταχθούμε στα μνημεία της UNESCO
Θα αδελφοποιηθούμε με την Βενετία.

Για να σταματήσει η μιζέρια στην πόλη.
Για να δούμε και κάτι εμπνευσμένο για το μέλλον των επόμενων γενεών

(αφιερωμένη η σημερινή ανάρτηση σε όλα τα Αναπλιωτάκια που γεννήθηκαν και θα γεννηθούν το 2017)

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Για αδελφές του Ναυπλίου σήμερα ο λόγος

(Αγία Πετρούπολη. Μάλλον έχουν και εκεί ομορφιές)

Θέλουμε δεν θέλουμε πληρώνουμε κάθε χρόνο για τον Μαραθώνιο μία κατοστάρα (σε χιλιάρικα)
Δεν θα ασχοληθώ εδώ εάν είναι λίγα ή πολλά τα λεφτά ούτε εάν και κατά πόσον υπάρχει διαφάνεια και εάν θα μπορούσαμε να κάνουμε μία διαφορετική διαχείριση.

Όμως αφού τα ακουμπάμε που τα ακουμπάμε γιατί βρε παιδί μου να μην προσπαθήσουμε να αποκομίσουμε ως τοπική κοινωνία και οικονομία μεγαλύτερα οφέλη;

Τις προηγούμενες μέρες βρέθηκε ο πρώτος πολίτης της πόλης στην Αγία Πετρούπολη, όπου εκεί κοντά είναι το νησί της Κροστάνδης, το οποίο είναι αδελφοποιημένο με το Ναύπλιο. Δύσκολο δηλαδή θα ήταν να έπαιρνε μαζί του και έναν σύμβουλο αρμόδιο για τα αθλητικά και να προωθήσει τον Μαραθώνιο του Ναυπλίου στους τοπικούς συλλόγους δρομέων της μεγάλης αυτής πόλης; Να έλθουν Μάρτη μήνα, όταν εκεί κάνει ακόμα παγωνιά, να μείνουν εδώ μία ολόκληρη εβδομάδα ή και δέκα μέρες.  Όμως για να γίνει αυτό θα έπρεπε να τα είχαμε όλα οργανωμένα.  Να τους πούμε  το πότε, το πως, το τι θα μπορέσουν να κάνουν στο Ναύπλιο και στην περιοχή μας μερικοί εκατοντάδες Ρώσοι που θα μπορούσαν να μας επισκεφθούν από την πλούσια αυτή εκπληκτική πόλη του βορρά σε έναν τουριστικά χαμηλό σε πληρότητες στα ξενοδοχεία μήνα.

Όταν  είμαι  εγώ θα τα κάνω όλα διαφορετικά. Θα αδράχνω καθημερινά την ευκαιρία.
Θα πάρω μαζί κάποιον ειδικό στα θέματα του αθλητισμού. Θα τους καλέσω να έλθουν εδώ να τρέξουν στον μαραθώνιό μας. Να κάνουν κωπηλασία σε ένα ηλιόλουστο λιμάνι. Να κολυμπήσουν στο Κολυμβητήριό μας, που θα λειτουργεί και δεν θα είναι κλειστό.
Θα πάρω μαζί μου και κάποιον του Φεστιβάλ Κλασσικής μουσικής. Θα έχουμε έτοιμο το πρόγραμμα και τις ημερομηνίες από τώρα. Και θα καλέσουμε τους Ρώσους να το παρακολουθήσουν.
Θα οργανώσουμε ένα ολοκληρωμένο τουριστικό πακέτο για Ρώσους. Με θρησκευτικό τουρισμό. Με παρουσίαση των αρχαιολογικών χώρων. Με  περιοδεία στα βήματα και τα χνάρια του Καποδίστρια. Δεν θα αφήσω μόνο του τον άνθρωπο του τουρισμού που ακολούθησε στο  φετινό ταξείδι (και μάλλον πρόσφερε ο άνθρωπος διότι έχει όρεξη). Οι τουριστικοί οδηγοί θα είναι μεταφρασμένοι και στα Ρώσικα
Στην αποστολή θα έχω και δυο τρία άτομα του Επιμελητηρίου. Να προωθήσουμε το πορτοκάλι μας, τα τυριά, τα κρασιά μας, τα μέλια μας και τα σορόπια μας. Όλη την τοπική παραγωγή. Και θα είναι ευπρόσδεκτοι στην αποστολή εάν επιθυμούν άτομα όπως για παράδειγμα ο κ. Αϊβαλής ή ο κ. Σκούρας. Οι τοπικοί οινοπαραγωγοί μας. Και άλλοι πολλοί που θα θέλουν να προωθήσουν τα προϊόντα τους.

Και όλα αυτά με τις ανάλογες προσαρμογές θα  εφαρμοσθούν και με όλες τις άλλες αδελφοποιημένες με το Ναύπλιο πόλεις και όχι μόνον.
Και έχουν λησμονηθεί αυτές από τις τοπικές  αρχές.

Πρέπει να ήταν κάπου στα μέσα της δεκαετία του 90 που πήγε μια μεγάλη Αναπλιώτικη αποστολή στην Αμερική για να γίνει αδελφοποίηση με την πόλη Niles του Ιλλινόις. Πήγαν διάφοροι. Σχετικοί και άσχετοι. Δωρεάν όλα. Και τους υποδέθηκαν με όλες τις τιμές. Τους κοίμησαν και τους τάισαν πλουσιοπάροχα. Εορτές και πανηγύρεις. Αmerican style. Και από τότε τους ξεχάσαμε τελείως.
Εχουμε και άλλη αδελφή πόλη στην Αμερική από ακόμα πιο παλιά. Από την δεκαετία του 60. Πολλές αδελφές εδώ και εκεί. Είναι η πόλη Ypsilanti στο Μίσιγκαν.  Οι άνθρωποι έδωσαν στην πόλη τους το όνομα του δικού μας του Δημητρίου Υψηλάντη.  Ήθελαν να τιμήσουν έναν ήρωα της ελευθερίας. Και εμείς εδώ στο Ναύπλιο έχουμε τον τάφο του. Φαντασθείτε λίγο μια άλλη δημοτική αρχή πόσα θα μπορούσε να κάνει για την σύσφιξη των πολιτιστικών, κοινωνικών, αθλητικών και οικονομικών σχέσεων. Τι να σας λέω τώρα. Να συζητάμε και να κλαίμε όλοι μαζί για τις χαμένες ευκαιρίες. Εμείς μένουμε με την πολιτική των ημερήσιων εκδηλώσεων για να έλθουν οι ημερήσιοι τουρίστες. Και χειροκροτούν και προσκυνούν οι μεγαλοκαφετζήδες της πόλης.

(Η προτομή του Δημητρίου Υψηλάντη στην πόλη Υψηλάντη του Μίσιγκαν ΗΠΑ)

Έχουμε και μία άλλη αδελφή πόλη στην Γαλλία και μία ακόμα άλλη στην Βαυαρία.
Μόνον με το Ottobrun διατηρούμε μια κανονικότητα στις σχέσεις μας. Αλλά και στην περίπτωση αυτή είμαστε ανίκανοι να εκμεταλλευτούμε πρόσωπα και καταστάσεις.

Άφησα στο τέλος μία άλλη αδελφή πόλη. Το Πότι της Γεωργίας. Ίσως να το έχετε ακουστά διότι διαθέτουμε στο Ναύπλιο οδό Πότι. Μεγάλο λιμάνι στα δυτικά της χώρας στην Μαύρη Θάλασσα. Άλλη μία πόλη κτισμένη εκεί που ήταν η Φάσις, αποικία των Μιλησίων, που είναι παντελώς  άγνωστη σε εμάς τους ξερόλες Αναπλιώτες.  Μεγάλη φάση έχει η υπόθεση. Γίναμε αδελφές με την πόλη Πότι και μετά τους ξεχάσαμε τους ανθρώπους. Και όταν έγινε ο φριχτός πόλεμος στην Γεωργία και το Πότι ήταν το επίκεντρο της διαμάχης και οι αδελφοί μας και οι αδελφές μας που ζούσαν εκεί υπέφεραν,  εδώ εμείς αδιαφορούσαμε και παίζαμε στα χρηματιστήρια την ΕΡΓΑΣ και τα ΜΑΚΛΩ. Αυτοί είμαστε. Αλλά οι άνθρωποι έχουν αρχίσει πλέον και προοδεύουν. Σε λίγο θα μας ξεπεράσουν. Το λιμάνι τους σφύζει από κίνηση, ενώ στο δικό μας λιμάνι κάποια πλοία, όπως εκείνο το πανέμορφο τετρακάταρτο, μένει  αρόδο, για λόγους που εσείς δεν γνωρίζετε και δεν ενδιαφέρεστε και να μάθετε.
Τα έμπλεξα πολύ τα πράγματα, όμως σε λίγο καιρό και το Πότι θα μπορεί να μας δώσει αντί να του δώσουμε που δεν του δώσαμε.
Και όμως. Ήδη οι φτωχοί αυτοί άνθρωποι με δικές τους δαπάνες μας προσέφεραν εκείνο το ωραίο άγαλμα που  έχουμε στήσει στην Πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου. Αλλά εμείς αφήσαμε τον οδηγό του φορτηγού που μας το έφερε, οδηγώντας τρεις μέρες και τρεις νύχτες, να κοιμηθεί μέσα στο φορτηγό του. Δεν του προσφέραμε ούτε έναν ύπνο. Είναι να ντρέπεται κανείς, που δεν ντρέπεται.
Κατά τα άλλα πάνε καλά οι καφέδες την ημέρα του Μαραθωνίου. Και οι τεμενάδες.

(Το λιμάνι στο Πότι)

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Εργαζόμενοι στην καθαριότητα. Παροχή κοινωφελούς εργασίας στο Ναύπλιο


Ποιος είναι ο Νικόλαος Πολίτης; Τι σχέση έχει με την πόλη μας; Γνωρίζετε; Προφανώς όχι.

Ποιος είναι ο Αριστείδης Μουζακίτης; Μάλλον και αυτό το όνομα σας είναι παντελώς άγνωστο. Σας λέω λοιπόν  ότι έπαιζε τερματοφύλακας στην ομάδα υδατοσφαίρισης του Τρίτωνα Αμαρουσίου. Όχι κάτι πολύ σπουδαίο θα μου πείτε. Γιατί λοιπόν σας τον αναφέρω;

Ποιος άραγε είναι ο Δημήτριος Κώστας; Σας λέει κάτι το ονοματεπώνυμο αυτό; Μάλλον όχι. Θα σας το θέσω λοιπόν κάπως διαφορετικά το θέμα και τότε, ίσως, κάτι να σας κάνει κλικ. Μήπως έχετε ακουστά την οδό Κώστα στο Ναύπλιο; Όπα!!! Όμως ποιος τελικά ήταν αυτός ο Κώστας που το όνομά του πήρε ένας δρόμος εκεί στο Κιουλ Τεπέ. (Άραγε έχετε ακουστά και το Κιουλ (Γκιουλ) Τεπέ;)

Στο Ζευγολατιό Κορινθίας, στο διπλανό μας νομό έγινε το μοιραίο συμβάν για τον Αριστείδη. Τριάντα τριών χρονών άνθρωπος, πυροσβέστης στα πεζοπόρα τμήματα του σώματος, τον έστειλαν να σβήσει μια πυρκαγιά.  Και η υπηρεσία δεν είχε τα αναγκαία μέσα και τον ανέβασαν πάνω σε ένα τρακτέρ για να προσεγγίσει την εστία της φωτιάς. Και το τρακτέρ ανετράπη και χάθηκε ο άνθρωπος. Τώρα, πριν δυο μήνες, έγινε αυτό το τραγικό συμβάν. Και σκασιλάρα του Πασόκου Υπουργού. Καμία ευαισθησία. Τα έβαλε και με τους πυροσβέστες ο αχρείος, αντί να πάρει το καπελάκι του και να κάνει τα μπάνια του στην Γλυφάδα μαζί με τον άλλο τέως Πασόκο Παπαχριστόπουλο που, αφού πέρασε και από τη νουδούλα, είναι σήμερα βουλευτής των ανεξέλεγκτων.
Μην νομίζετε ότι κι εγώ θυμόμουν το όνομά του Αριστείδη. Το έψαξα στο διαδίκτυο για να σας το γράψω.
Ουδείς τον τίμησε, όπως έπρεπε. Η οικογένειά του, η μάνα του τραβάνε των παθών τους τον τάραχο και εμείς πορευόμεθα αμέριμνοι έχοντας λησμονήσει τις πυρκαγιές, που μετά πλήρους βεβαιότητος θα τις ξαναθυμηθούμε του χρόνου το καλοκαίρι.

Ποιον άραγε θα τιμήσουμε από αυτούς που έχασαν την ζωή τους πάνω στο καθήκον; Τον Μουζακίτη ή τον Καραθανάση, τον Βλαχάκο και τον Γιαλοψό που σκοτώθηκαν πάνω από τα Ιμια; ΄Η μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε και τους αστυνομικούς που τραυματίσθηκαν ή σκοτώθηκαν κυνηγώντας το έγκλημα;

Και έτσι πηγαίνω στον Δημήτριο Κώστα που σας ανέφερα στην αρχή, στην εισαγωγή της σημερινής μου ανάρτησης. Ο Δημήτρης ήταν ένα αστυνομικός που, και αυτός στα 33 του χρόνια, σκοτώθηκε από εγκληματίες. Και η τότε δημοτική αρχή αποφάσισε να δώσει το όνομά του σε έναν δρόμο της πόλης μας. Ποιος θα έλεγε όχι στην  πρόταση αυτή; Αλλά ποιος θα έλεγε όχι και στην δική μου πρόταση αν ήμουν Δήμαρχος να τιμηθεί ο Αριστείδης ο πυροσβέστης ή ο Εκτορας Γιαλοψός, ο αρχικελευστής; Κάποια λογική θα έπρεπε να υπάρχει σε όλο αυτό.
Και πάντως πρέπει να είμαστε η μόνη αισχρή πόλη που δεν έχει αναγράψει σε μία επιτύμβια στήλη όλους τους Αναπλιώτες νεκρούς του Πρώτου και του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου και του Εμφυλίου. Πρέπει να ντρεπόμαστε που δεν τιμούμε τους αγωνιστές της Κύπρου που ζουν ανάμεσά μας, ενώ το πράττουν οι γείτονες.

Εγώ όμως από την πλευρά μου θα έλεγα ότι αφανείς τιτανοτεράστιοι ήρωες είναι και οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα που σκοτώθηκαν στην προσπάθειά τους να μαζέψουν τα δικά μας σκουπίδια. Και μαζί τους όλοι αυτοί οι σκοτωμένοι σε εργατικά ατυχήματα και οι πνιγμένοι ναυτικοί μας σε ναυάγια.


Έτσι θα ξαναπάω στους εργαζόμενους στην καθαριότητα.
Νικόλαος Πολίτης. Ακόμα και αν κάποιος από εσάς έψαξε στο διαδίκτυο είναι βέβαιο ότι δεν ανακάλυψε κάποιον άλλον με αυτό το όνομα, πέραν του γνωστού λαογράφου.
Ε λοιπόν σας λέω ποιος ήταν ο Νικόλαος Πολίτης και ποία η σχέση του με την σημερινή μου ανάρτηση.
Ήταν ένας νέος και αυτός άνθρωπος που έχασε την ζωή του το 2011 εργαζόμενος στο να περισυλλέξει τα δικά μου και τα δικά σου σκουπίδια αδιάφορε Αναπλιώτη (αναφέρομαι σε όλους τους γραψαρχίδηδες και στον εαυτό μου).
Ναι, σκοτώθηκε ο άνθρωπος τη στιγμή που άδειαζε έναν κάδο εκεί στον κεντρικό δρόμο προς Τολό για να μη έχεις άσχημες οσμές στο σπίτι σου νεοαναπλιώτη.
Όμως σε κανέναν δρόμο δεν δόθηκε το όνομα του ανθρώπου αυτού που καθάριζε τις βρωμιές μας.
Αλλά είχε και συνέχεια η τότε ιστορία.
Η Επιθεώρηση Εργασίας που πραγματοποίησε έλεγχο για τις συνθήκες του δυστυχήματος βρήκε ένα σωρό παραβάσεις. Όμως ουδείς τότε ανέλαβε τις πολιτικές ευθύνες. Εννοείται ότι ουδείς από τους αιρετούς πήγε στην οικία του να φορέσει παντόφλες και να καθήσει στην πολυθρόνα του και να μας αφήσει ησύχους.
Αλλά είχε και περαιτέρω συνέχεια η τότε ιστορία.
Αυτός ο άνθρωπος που έχασε την ζωή του δεν ήταν εργαζόμενος στον Δήμο Ναυπλιέων.
Ο Νικόλαος Πολίτης που έχει περιπέσει στην λήθη των Αναπλιωτών, παρότι έχασε την ζωή του συλλέγοντας τις βρώμες και τα σκουπίδια μας, εκτελούσε τότε κοινωφελή εργασία αντί φυλάκισης. Δεν έπαιρνε μισθό. Δεν είχε εκπαιδευθεί να είναι εργαζόμενος στην καθαριότητα
Και τον έβαλαν πάνω στην σκουπιδιάρα αντί να κάθεται σε ένα πάρκο, όπως έκαναν με άλλους.
Δεν είχε το δόντι και τα μέσα που είχαν κάποιοι άλλοι που επίσης εκτελούσαν κοινωφελή εργασία αντί φυλάκισης.
Δεν ήταν εκλογέας στον Δήμο Ναυπλιέων για να του κλείσουμε το ματάκι.
Όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν τι συμβαίνει με την ιστορία αυτή των ανθρώπων που εκτελούν κοινωφελή εργασία στον Δήμο μας.
Σε κάθε περίπτωση γνωρίζω ότι ο Νικόλαος Πολίτης βρέθηκε στην σκουπιδιάρα, ενώ άλλοι την έβγαλαν λάδι και καθαροί.
Θα πρέπει να οργανωθεί το σύστημα αυτό της παροχής κοινωφελούς εργασίας, ως εναλλακτικός τρόπος έκτισης μια ποινής που επιβάλλεται από ποινικό δικαστήριο για αδικήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή μικρότερη των 5 ετών.
Υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι που για κάποιους λόγους, πολλές φορές και οικονομικούς, τιμωρούνται σε μια τέτοια εναλλακτική ποινή. Μπορούν και πρέπει να προσφέρουν στην κοινωνία. Οι πιο ασθενείς και ηλικιωμένοι ας προσφέρουν έστω μια συντροφιά στους υπερηλίκους του Γηροκομείου. Ας βοηθήσουν στην καθαριότητά του. Ας προσφέρουν με τις γνώσεις τους. Ας συνεισφέρουν ακόμα και σε γραφειοκρατικές διαδικασίες. Όμως πρέπει να τεθούν κριτήρια. Δεν μπορεί ο ένας να βρίσκεται στην σκουπιδιάρα και ο άλλος να αράζει στο παγκάκι χωρίς κάποια λογική.

Και κάτι γενικότερο:
Η παροχή κοινωφελούς εργασίας στο δικό μας δικαιακό σύστημα είναι ένας εναλλακτικός τρόπος έκτισης της ποινής που επιβάλλει ένα ποινικό Δικαστήριο. Αφορά άτομα με οικονομική αδυναμία να εξαγοράσουν την μετατραπείσα σε χρήμα ποινή φυλάκισής τους. Δεν έχει αυτοτελή χαρακτήρα ως ποινή. Και εδώ έγκειται μία ακόμα τεράστια αδικία σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων και υπέρ των πλουσίων.  Τι του είναι του Κροίσου το να καταβάλει ένα ασήμαντο για αυτόν ποσό για να μην πάει φυλακή για μερικούς μήνες. Χάδι του είναι. Πληρώνει ένα μικρό για αυτόν ποσό και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε το αντιλαμβάνεται. Χασκογελάει με το ποινικό μας σύστημα και με το δήθεν δίκαιο κράτος. Αν όμως του επιβάλλετο να εκτελέσει μία κοινωφελή εργασία; Και μάλιστα μια συγκεκριμένη κοινωφελή εργασία; Ας πούμε να σφουγγαρίζει σε ένα γηροκομείο; Τότε θα υπήρχε έστω και σε έναν βαθμό κάποια ισότητα στην απόδοση της δικαιοσύνης.  Σφουγγαρίστρα και ο πτωχός, σφουγγάρισμα και ο πλούσιος.
Εδώ θα σας ήθελα δήθεν αριστεροί επαναστάτες μου. Εμπρός.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Άγιος Σπυρίδων στο Ναύπλιο. Προσβολή στον Μπάρμπα Γιάννη.


Λοιπόν:
Νέα αίτηση του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας, με την οποία ζητάει την επιχορήγηση με 35.000 ευρώ για την αποκατάσταση ζημιών και για επισκευές στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.
Μια πρώτη τυπική παρατήρηση που, όμως, θεωρώ, έχει και ουσιαστικές πτυχές. Μια τέτοια αίτηση θα πρέπει να υπογράφεται από όλα τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου.
Πάμε όμως στο πιο ουσιαστικό της υπόθεσης.
Οι Ναοί της πόλης μας αποτελούν σπουδαία μνημεία. Η ανέγερσή τους, η συντήρησή τους και η λειτουργία τους ανά τους αιώνες οφείλεται στους προγόνους μας και στην φροντίδα που αυτοί έδειξαν για να στέκονται σήμερα και να τους θαυμάζουμε.  Δεν είναι επιτρεπτό να αδιαφορούμε σήμερα οι σύγχρονοι κωλοέλληνες.
Ο ναός των ναυτικών στην παραλία της πόλης, η εκκλησιά στην οποία εκκλησιαζόταν ο μπαρμπα Γιάννης κάθε Κυριακή, μέχρι που το δολοφόνησαν, η Αγιά Σοφιά που εόρταζε χθες, που  στις δύσκολες εποχές της Οθωμανοκρατίας, ήταν ο μόνος Ορθόδοξος Ναός που λειτουργούσε, η Μητρόπολη, που ναι μεν ανεγέρθη ως τζαμί, αλλά μετά  ως χριστιανικός ορθόδοξος πλέον Ναός υποδέχθηκε τόσα σημαντικά ιστορικά και θρησκευτικού γεγονότα του Έθνους.
Και οι περισσότεροι από τους ναούς αντιμετωπίζουν πολλαπλά σοβαρά προβλήματα, που όμως δεν έχουν προκύψει μόνον στα τελευταία έτη της οικονομικής κρίσης, αλλά η μεγάλη φθορά ξεκίνησε και κατά τα έτη της δανειακής Ελληνικής ευημερίας. Όμως, προφανώς τότε, οι αρμόδιοι δεν έδωσαν σημασία. Ο λαός και οι χριστιανοί ξόδευαν σε λούσα και για ταξείδια στο Μανχάταν και για πολυτελή αυτοκίνητα και δεν σκεφτόντουσαν τις εκκλησιές. όπως έκαναν οι παλαιότεροι και πάμφτωχοι πρόγονοί μας
Και πλέον η εκκλησιά της ενορίας μου, ο Αγιος Νικόλαος, παραμένει επί μήνες με κάποιες λινάτσες, κλειστός και παντέρμος, σε οικτρή κατάσταση και ουδεμία, απ΄ότι βλέπω, προοπτική εκτέλεσης των εργασιών διαφαίνεται στον ορίζοντα. Ουδείς ομιλεί. Ουδείς κινητοποιείται εκτός από κάποιους που αποτελούν φωτεινές εξαιρέσεις.
Αδιαφορούμε πλήρως όλοι μαζί, η επίσημη εκκλησία, η τοπική κοινωνία, η τοπική αυτοδιοίκηση και βεβαίως το Υπουργείο Πολιτισμού για το σημαντικότατο αυτό μνημείο.
Και βεβαίως πρέπει να αποκατασταθούν οι ζημιές στην ιστορική εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος, αλλά πρέπει να δούμε τις προτεραιότητες. Να δούμε ποιος θα πληρώσει για τις εργασίες. Να δούμε τις διαδικασίες. Δεν μπορεί να αφήνουμε έναν Ναό σε αυτά τα χάλια και θεόκλειστο και να ασχολιόμαστε μόνον με έναν άλλο. Ειδικά όταν ζητείται από την  Τοπική Αυτοδιοίκηση, δηλαδή από τους φορολογούμενους δημότες να πληρώσουν.
Πρέπει πρώτα απ΄όλα να δούμε τι έχει κάνει και τι μπορεί να κάνει ή ίδια η Εκκλησία για την αποκατάσταση των ζημιών. Αφήνω στην άκρη το να ερευνηθούν οι αβελτηρίες που μπορεί να επιδείνωσαν τα προβλήματα. Αλλά πρέπει η εκκλησία και οι ενορίες να δώσουν σε όλη την κοινωνία μια αναλυτική κατάσταση της περιουσίας τους, των εσόδων και εξόδων τους για να διαπιστωθεί η τυχόν οικονομική αδυναμία να συμβάλλουν στις εργασίες.  Να μας πουν τι έσοδα έχει το παγκάρι του Αγίου Σπυρίδωνα και του Αγίου Ανδρέα στο Παλαμήδι. Πόσα έσοδα έχουν από εορτές, βαπτίσεις, τρισάγια, γάμους και κηδείες. Τι έξοδα έχουν. Και αν πράγματι υπάρχει πλήρης αδυναμία, τότε ναι, να βοηθήσει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Όμως θα πρέπει να μας διαβεβαιώσει η εκκλησία ότι δεν συμμετείχε οικονομικά στην ανέγερση ενός Ναού στο πουθενά. Να μας πει ότι τις δαπάνες για την ανέγερση του Ναού αυτού τις κατέβαλαν εξ ολοκλήρου οι ιδιώτες.  Διότι είναι αδιανόητο να υπάρχουν τόσα σοβαρά προβλήματα στον ιστορικό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και η εκκλησία να πληρώνει για την ανέγερση ενός νέου μεγαλοπρεπούς ναού στο πουθενά. Ας μας διαβεβαιώσουν με καθαρά και πειστικά λόγια και τότε ναι θα πρέπει να βοηθήσουμε οι δημότες.
Και να περιφρονήσουμε όλους αυτούς που κάνουν τους μεγάλους σταυρούς στις εκκλησιές για το θεαθήναι αλλά ταυτόχρονα μπορούν να δίδουν χιλιάδες ευρώ για να είναι πρώτη θέση στις θερινές πίστες με τους λαϊκούς αοιδούς.
Και ακόμα περισσότερο να περιφρονήσουμε όλους αυτούς που διαφεντεύουν το Κράτος σήμερα, που κοκορεύονται για θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα, που πλήρωσαν οι τίμιοι φορολογούμενοι πολίτες και αδιαφορούν για την αποκατάσταση των ζημιών στον Άγιο Σπυρίδωνα.
Μνημείο είναι που να πάρει.
Ας τους το θυμίσει κάποιος.
Προσβάλλουν καθημερινά τον μπαρμπα Γιάννη.
Ζητούν την παραίτηση του Κουρουμπλή και αδιαφορούν όλοι για την αδιαφόρως σφυρίζουσα Λυδία

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Η σωστή φασολάδα και ο γόνος της γνωστής οικογένειας των Βαρβιτσιωτέων

H σωστή φασουλάδα θέλει μούλιασμα των φασολίων αποβραδίς.
Απαιτείται προετοιμασία.
Ο αρπακολλισμός κάμει πάντοτε κακό και η φασολάς νόστιμη αποκλείεται να γίνει.

ΕΚΒΑΘΥΝΣΗ ΛΙΜΕΝΟΣ
Κατέφτασε στο Ναύπλιο, τότε, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές, ένας Υπουργός, γόνος της γνωστής οικογενείας των Βαρβιτσιωτέων, που όμως  τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αρπακόλλας.
Η άφιξή του στην πόλη μας την κρίσιμη εκείνη προεκλογική περίοδο έγινε προφανώς τη προτροπή (δοτική οι δύο τελευταίες λέξεις) του από πάνω από αυτόν, για να μας πουν για το σπουδαίο έργο που θα γινόταν τότε και που κατάφεραν να το εντάξουν στο ΕΣΠΑ κυριολεχτικά την τελευταία στιγμή. Δεν θα μπορούσε με τίποτα το έργο της εκβάθυνσης να ενταχθεί έτσι στο άρπα κόλλα και χωρίς προετοιμασία,  εάν δεν το προωθούσε παρασκηνιακά ο τότε μεγάλος, ο οποίος, φαίνεται, αναγκάσθηκε να υποκύψει σε πολύ ισχυρότερες αυτού δυνάμεις, αν με εννοείτε, προκειμένου να προωθηθεί το έργο και να ενισχυθεί ο τοπικός δήμαρχος.
Και κορδώθηκαν τότε για το μεγάλο σχέδιο, πιστεύοντας ότι σε μερικούς μήνες από τότε θα είχε γίνει η εκβάθυνση του λιμανιού και θα μπορούσαν να προσεγγίζουν τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια.
Όμως, όπως η φασολάδα χωρίς μούλιασμα γίνεται άνοστη και άβραστη, έτσι και το ματσα μούλιασμα στο λιμάνι οδήγησε σε τεράστιο φιάσκο. Έμεινε στη μέση το έργο αυτό, που τόσο διαφημίστηκε.
Οι άνθρωποι δεν είχαν καν μελετήσει την σύσταση του βυθού της θάλασσας. Άρχισαν να σκάβουν αλλά δεν ήξεραν τι θα βρουν στο σκάψιμο!!!! Εδώ ένα πηγάδι πας να σκάψεις και ο εργολάβος θα σε προειδοποιήσει.
Τόσο καλά.
Τώρα βέβαια ξεχάστηκαν όλα αυτά και τα παρεπόμενά τους με την ανταπόδοση της προεκλογικής ενίσχυσης, με τις εορτές και τις απονομές στον πρωθυπουργό του τίτλου του επίτιμου δημότη και τις υπερπτήσεις των μαχητικών με τα ηρωικά διαγγέλματα των πιλότων, και την έλευση στην πόλη μας όλων των ενωμοταρχών και ανθυπασπιστών και πολιτευτών και ξεχάστηκαν και οι αντιδράσεις και τα μουντζώματα που αντικατέστησαν την κριτική που έπρεπε να είχε γίνει τότε στον γόνο της οικογενείας των Βαρβιτσιωτέων για τον αρπακολλισμό. Ομως τα μουντζώματα ήσαν πολύ πιο εύκολα από την αντιπαράθεση επί των συγκεκριμένων.

Και σιώπησε για όλα αυτά των τιμών στον Αντώνιο και ο φέρελπις δημοτικός σύμβουλος που τώρα το παίζει επανασυγκρότηση με αρχηγό την Φώφη

Και τώρα κορδώνονται και πάλι για τα σπουδαία που πρόκειται στο μέλλον να κάνουν χωρίς να κοκκινίζουν για τα περασμένα και τις αυταπάτες τους.
Όμως τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση του λιμανιού, αφού διαπίστωσαν τα σφάλματά τους και τις γκάφες τους και ας μην τις παραδέχθηκαν δημόσια, κάτι έκαναν για να τις διορθώσουν. Έτσι αυτή την φορά προχώρησαν σε μια μελέτη για να δουν τι θα σκάψουν. Και ελπίζουμε τώρα ότι σε κάποιον καιρό το έργο θα ολοκληρωθεί. Κάθε ξύπνιος όμως στην πόλη μας μπορεί να αντιληφθεί το πόσο πρόχειρα είχαν γίνει τότε όλα και πόσο οι θριαμβολογίες ήσαν πομφόλυγες

Όμως σε άλλες περιπτώσεις οι τοπικοί πολιτικοί μας, αφού εξήγγειλαν και θριαμβολόγησαν και μετά όταν όλα αποδείχθηκαν τζίφος και φιάσκο στο αποτέλεσμα, τα παράτησαν όλα στην τύχη τους. Και τα χρήματα που δώσαμε οι ιθαγενείς πήγαν στράφι. Θυμάμαι τώρα το Συνεδριακό, το Πανεπιστημιακό campus, την μελέτη για το Τελωνείο, το κτήριο Βίγκα, τις Καπναποθήκες και τόσα άλλα.

Θα σας περιγράψω λοιπόν δύο εμβληματικές περιπτώσεις που απέτυχαν να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους και μετά τα άφησαν όλα στην τύχη τους και στον αυτόματο πιλότο

ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
Φιλοδοξίες. Μεγαλοστομίες.
Ενεργειακή αναβάθμιση. Γεωθερμία.
Τα ανήγγειλαν σε θριαμβευτικούς τόνους λίγο πριν τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές.
Στην περίπτωση του λιμανιού κατέφτασε ο γόνος των Βαρβιτσιωτέων, με προτροπή του Αντώνη, ο οποίος υπέκυψε και αυτός σε ανώτερη αυτού δύναμη.  Για το Κολυμβητήριο η ενίσχυση ήλθε από τον τότε πράσινο Υπουργό που θέλει να γίνει αρχηγός τώρα.
Και μας είπαν ότι το έργο εγκρίθηκε και ενετάχθη στο πρόγραμμα του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Αλλά μετά ήλθαν οι καινούργιοι και πληροφορηθήκαμε ότι από τα υποψήφια για χρηματοδότηση έργα για εξοικονόμηση ενέργειας η μελέτη για το Κολυμβητήριο πήρε την χαμηλότερη βαθμολογία.
Κάτι ακούω ότι η μελέτη δεν ήταν τόσο κακή, αλλά ότι έγινε παρέμβαση να μην ενταχθεί έργο επειδή το είχε προωθήσει ο κ. Μανιάτης. Δεν ξέρω εάν αυτόν είναι αλήθεια ή ότι η μελέτη και το έργο δεν  είχε τα προαπαιτούμενα για να πάρει υψηλή βαθμολογία.
Αυτό που γνωρίζω όμως είναι ότι πέρασαν χρόνια και ζαμάνια και το έργο δεν γίνεται. Και δεν βλέπω κάποιος να ασχολείται πλέον σοβαρά για να υπάρξει κάποια συνέχεια.
Να δούμε δηλαδή που έπασχε  η μελέτη ή που υποτίθεται ότι έπασχε. Να  τροποποιήσουμε πιθανόν κάποια στοιχεία της μελέτης.  Μήπως να δούμε τον διαχωρισμό του Κολυμβητηρίου στα δύο τον χειμώνα μέσω ενός κινούμενου φράγματος; Αλλαγή του εντελώς αρχαίου ηλεκτρολογικομηχανολογικού εξοπλισμού;
Κάποιος ειδικός πρέπει να τα πει όλα αυτά. Αλλά ουδείς τελικά χολοσκάει. Την δουλειά τους την έκαναν προεκλογικά με τα μεγάλα λόγια και κάτι παραπλήσιο θα βρουν και στην επόμενη προεκλογική περίοδο.


ΠΥΡΗΝΕΛΟΥΡΓΕΙΑ

Χρόνια φωνάζουμε για την όχληση με τις οσμές που προκαλούν τα πυρηνελεουργεία της περιοχής που λειτουργούν μέσα στη Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου μετά από παρατάσεις παρατάσεων των αδειών λειτουργίας.
Πριν από 18 ολόκληρους μήνες έγινε στο Κοινοβούλιο και μια απίστευτη ερώτηση στον αρμόδιο Υπουργό, από δύο κυβερνητικούς βουλευτές.
Είπαν οι δύο βουλευτές στην ερώτησή τους το εξής: "Στο Ναύπλιο έχει καταγραφεί συχνά έντονο φαινόμενο ατμοσφαιρικής ρύπανσης πηγή της οποίας είναι.... τα πυρηνελουργεία" και συνεχίζουν με το εξής απίστευτο: "Οι εκπομπές αυτές μεταφέρονται στο Ναύπλιο όταν φυσούν βοριάδες και ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα με την έντονη και δυσάρεστη οσμή τους και δημιουργούν μια πνιγηρή αίσθηση...." Αντιλαμβάνεσθε τι είπαν; Καταλαβαίνετε πόσο πολύ έγραψαν όλους τους λοιπούς, πλην Ναυπλιωτών, Αργολιδείς; : Ερωτούν οι βουλευτές για τη ρύπανση μόνον όταν φυσάει τραμοντάνα και επηρεάζεται μόνον το Ναύπλιο και αδιαφορούν για τη ρύπανση όταν φυσάει Γραίγος ή Απηλιώτης ή Οστρια ή Λίβας, όταν δηλαδή οι οσμές δεν μεταφέρονται στο Ναύπλιο, αλλά στο Αργος ή στο Μέρμπακα ή στην Κίο.
Πέραν όμως από το τραγελαφικόν της ερώτησης που ασχολείται μόνον με τις οσμές που μυρίζουν οι κωλοπλένηδες όταν φυσάει τραμοντάνα ή ο Απάρκτιος κατά την αρχαιοελληνικήν και δεν ενδιαφέρεται για τις μύτες των Πρασάδων και των  Κουτσαϊτών και οι Κουτσαϊτισών, το εκπληκτικό έγκειται και στην απάντηση του Υπουργού στα ερωτήματα των δύο βουλευτών για το εάν οι επιχειρήσεις έχουν ελεγχθεί, εάν έχουν άδεια λειτουργίας και εάν προβλέπεται η μετεγκατάστασή τους.  Σε όλα αυτά λοιπόν τα ερωτήματα ο Υπουργός απάντησε απλώς ότι έχει γίνει έλεγχος τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και αναμένονται τα αποτελέσματα του ελέγχου.
Και κάπου εκεί τελείωσε το ενδιαφέρον απάντων.
Δεν μας είπαν ποτέ δημόσια τα αποτελέσματα των ελέγχων.
Δεν απάντησε ο Υπουργός στα υπόλοιπα ερωτήματα.
Και οι Βουλευτές δεν ασχολήθηκαν περαιτέρω.
Να δούμε τι γίνεται με τις ΖΟΕ και τις παρατάσεις λειτουργίας των επιχειρήσεων.
Να δημιουργηθούν επιτέλους βιοτεχνικά και βιομηχανικά πάρκα για να μετεγκατασταθούν οι επιχειρήσεις σε περιοχή με σωστές υποδομές, και να προκαλείται η μικρότερη όχληση.
Να βοηθηθούν με κίνητρα οι εταιρείες αυτές, διότι, παρά τα κοινώς από τον κόσμο θεωρούμενα, η λειτουργία τους βοηθάει στην προστασία του περιβάλλοντος, αφού αξιοποιούν τον πυρήνα του ελαιοκάρπου, ο οποίος ρυπαίνει εάν παραμείνει στο έδαφος. Και είναι υποχρεωτική η διάθεση του πυρήνα για την λειτουργία των ελαιοτριβείων. Εκτός και εάν αυτό που γουστάρουμε είναι να μεταθέσουμε το πρόβλημα σε μαλάκες άλλης περιοχής, οι οποίοι δεν θα έχουν πρόβλημα με τα πυρηνελουργεία.

Το θέμα όμως που πραγματεύομαι σε αυτή την ανάρτηση είναι ότι ρίχνουμε κάποιες άσφαιρες βολές για να προκαλέσουμε θόρυβο και να δεχθούμε επάνω μας τα φώτα της δημοσιότητας και μετά επιτρέπουμε στο σκότος να επικρατήσει, αφού δεν ενδιαφερόμαστε ουσιαστικά για τα περαιτέρω.


Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Ταξίδεψαν μακρυά. Άλλους τους θυμόμαστε, άλλους όμως τους έφαγε η μαρμάγκα της λήθης


Πραγματικά είχα αρχίσει και πίστευα ότι πρέπει η δημοτική μας παράταξη να είναι πολύ γρουσούζικη με όλα αυτά τα μέλη μας  που ταξίδεψαν μακρυά, αφήνοντας τους υπόλοιπους εμάς στην επίγεια μιζέρια μας. Πολλοί από αυτούς που αποχαιρετήσαμε ήσαν και νέοι άνθρωποι που να πάρει και να σηκώσει.
Ο Γιάννης, ο Μάκης, ο Θοδωρής, η Ιωάννα, ο Κώστας, ο Ντίνος, η Μαρτίνα, ο Μιχάλης, ο Βασίλης και οι άλλοι. Όλοι τους μας έχουν αφήσει μια πολύ γλυκιά ανάμνηση για τους αγώνες που δώσαμε μαζί για ένα καλύτερο και πιο δημοκρατικό Ανάπλι.
Έπρεπε λοιπόν να τιμήσουμε όλους αυτούς που  μας βοήθησαν στους δύσκολους αυτοδιοικητικούς αγώνες που επί δεκαετίες δώσαμε. Και το πράξαμε
Τιμήσαμε και αυτούς που είχαν μια σημαντική συμβολή στις προσπάθειές μας και αυτούς που, κάποια στιγμή, μέσα από πολύ αντίξοες συνθήκες μπορεί απλά και μόνον με την παρουσία τους στο ψηφοδέλτιο να μας έδωσαν σημαντικές ανάσες.
Διότι ακόμα και η απλή συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν εξαιρετικά σημαντική, αφού ουδείς από εμάς επιδίωκε τιμές, αξιώματα, οφέλη, συμμετοχή στην εξουσία με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Όλους τους νοιώσαμε συντρόφους με την πραγματική σημασία της λέξης,

Όμως πράγματι ήμασταν μια γρουσούζικη παράταξη και μόνον οι δικοί μας γινόντουσαν ένας-ένας ελεύθερα πουλιά;

Πως ήταν αυτό στατιστικά δυνατόν όταν οι άλλες παρατάξεις εκμεταλλευόμενες το δέλεαρ της εξουσίας είχαν διπλάσιο  αριθμό υποψηφίων; Και όταν αποδεδειγμένα το δικό μας κατά καιρούς ψηφοδέλτιο ήταν το πιο νεανικό;

Τώρα αντιλήφθηκα, εγώ ο συναισθηματικά ηλίθιος, τι γινόταν.

Δεν είχαν ιδιαίτερη σκασίλα οι άλλες παρατάξεις  να μιλήσουν και να τιμήσουν τους δικούς τους που αναχωρούσαν.
Απλούς στρατιώτες τους είχαν για να πετυχαίνουν τον υπέρτατο σκοπό τους που δεν ήταν άλλος από την εξουσία.
Και μετά τους ξεχνούσαν.

Πέθανε προχθές ένας άνθρωπος που συμμετείχε στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές σε ένα άλλο ψηφοδέλτιο. Σχετικά νέος άνθρωπος. Εξέδωσε ανακοίνωση το κόμμα του. Ο βουλευτής. Δελτίο τύπου έβγαλε ακόμα και η Δημοτική Κοινότητα Ναυπλίου, μέλος της οποίας ο αποθανών είχε εκλεγεί. Προς τιμήν της. Και δεν έχω δει μία ανακοίνωση της δημοτικής παράταξης στην οποία συμμετείχε. Δεν νομίζω να  έχουν εκδώσει και να μην την έχω δει. Και εάν δεν υπάρχει πλέον, όπως πρόβλεψα, αυτή η δημοτική παράταξη ας έλεγε δυο λόγια, βρε παιδί μου, ο επικεφαλής της. Αλλά..... Αλλά φαίνεται επειδή οι κομματικοί τους δρόμοι είχαν χωρίσει........

Και απεβίωσαν τον τελευταίο καιρό και δύο από τους πιο επιφανείς αυτοδιοικητικούς παράγοντες των τελευταίων δεκαετιών στην πόλη μας. Δύο σημαντικοί άνθρωποι. Δικηγόροι και οι δύο,
ΣΙΓΗ ΙΧΘΥΟΣ από τις παρατάξεις εξουσίας που εκπορεύονται από την ίδια αυτοδιοικητική μήτρα.
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ
ΑΥΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ

Την σημερινή μου ανάρτηση συνοδεύει σήμερα ένα ωραίο τραγούδι σε στίχους της δικιάς μας Ιωάννας Αντωνοπούλου.
Ναι με την Ιωάννα που βρεθήκαμε μαζί κάποια στιγμή στο ίδιο ψηφοδέλτιο και την οποία δεν ξεχνάμε.


Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Αθλητισμός στο Ναύπλιο. Σωματεία. Ας τραβήξουμε κουπί.

(Κάποτε τα πιτσιρίκια έπαιζαν στις αλάνες και στα προαύλια των σχολείων. Και οι γιαγιάδες έτρεχαν να τα μαζέψουν, αφού οι γονείς ήσαν στο μεροκάματο. Δεν υπήρχε τότε η ανάγκη Ακαδημιών και ακουμπηχτερών)


Άραγε πόσο θα κόστιζε στον Δήμο μας να τοποθετούσε δέκα φιλέ για beach volley στην Καραθώνα και να δημιουργούσε δέκα όμορφα γήπεδα; Και να συντόνιζε για την οργάνωση της λειτουργίας ώστε να δημιουργηθούν  οι συνθήκες για  την άνθηση  του αθλήματος αυτού στην πόλη μας. Άλλωστε έχει γίνει της μόδας η πετοσφαίριση σάλας στο Ναύπλιο, με τη λειτουργία των διαφόρων Ακαδημιών στα οποία στέλνουν οι γονείς τα παιδιά τους πληρώνοντας το αναλογούν αντίτιμο. Γιατί να μην προχωρούσαμε και στην ανάπτυξη του αδελφού αθλήματος, που παίζεται στις παραλίες και προσελκύει κόσμο; Και θα μπορούσε να οργανωθεί έτσι η λειτουργία των γηπέδων στην παραλία, ώστε πέραν των αθλητών, να έχει τη δυνατότητα και ο καθείς να παίξει το μπιτσβολλεάκι του και να δείξει μούσκουλα ή λυγεροκορμίες.

Αν μου λέγατε  ότι είμαι προκατειλημμένος, ανάποδος και αιρετικός, αλλά και μίζερος, έκφραση που εκστομίζουν τα επίσημα χείλη  και ότι δεν βλέπω το παραμικρό θετικό στην παρούσα δημοτική αρχή, θα μπορούσα να σας απαντήσω ότι κάτι το πολύ θετικό, που έχουν πράξει οι άνθρωποι, ήταν η τοποθέτηση οργάνων γυμναστικής στον Γύρο της Αρβανιτιάς και στον δρόμο του μπαιπάς, έτσι ώστε ο καθείς ελεύθερα να κάνει τις ασκήσεις του. Και να μην είναι ανάγκη να ιδρώνει στις αίθουσες των ιδιωτικών γυμναστηρίων.

Όμως από την άλλη, επειδή ακριβώς είμαι ανάποδος, δεν μπορώ να λησμονήσω ότι πριν από κάποιες δεκαετίες πληρώσαμε εμείς οι Αναπλιώτες όλη την υποδομή για να δημιουργηθούν γήπεδα τένις και αθλοπαιδιών στην Καραθώνα, που ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν και τα χρήματά μας πήγαν στράφι. Και ήταν σχεδόν έτοιμα τα γήπεδα, όλη η υποδομή είχε κατασκευασθεί, τα υλικά είχαν αγορασθεί και αποτεθεί στον χώρο και μετά......; Πάπαλα μετά. Και αφού τα οικοδομικά υλικά έμειναν εκεί εκτεθειμένα για αρκετό καιρό, άρχισαν σιγά-σιγά να εξαφανίζονται. Κάθε μέρα και λιγότερα έμεναν Μέχρι που στο τέλος είχαν όλα κλαπεί. Αλλά ουδενός ίδρωσε το ους του, όταν κάποιοι τα επεσήμαναν. Φαντασθείτε τώρα λοιπόν να είχαμε πέντε γήπεδα τένις και άλλα τόσα μπάσκετ και βόλεϊ στην Καραθώνα κατασκευασμένα από τον Δήμο μας και όλα αυτά να είναι στην διαχείρισή του.  Φαντασθείτε το όφελος για την πόλη. Φαντασθείτε ο Δήμος να είχε εν τοις πράγμασι κατοχυρώσει δικαιώματα εν όψει των μελλουμένων. Και γιατί να μην δημιουργούσαμε και δύο ωραία γήπεδα τοξοβολίας και ένα οργανωμένο κέντρο για σέρφινγκ και μια σωστά διαμορφωμένη διαδρομή για τρέξιμο και ποδήλατο. Αυτά όμως είναι για τους ονειροπόλους και όχι για τους απλούς διαχειριστές της εξουσίας. Οι διαχειριστές με τα απορρίμματα εκεί.

Ξέρετε, ζηλεύω πολύ όταν διαβάζω τις επιτυχίες του Ναυτικού Ομίλου Πόρου στην κωπηλασία. Τι έχουν αυτοί  παραπάνω από εμάς; Αντί εμείς να σκεφτόμαστε όλα αυτά τα φαραωνικά που ουδέποτε θα γίνουν στο λιμάνι μας, κάλλιστα θα μπορούσαμε να έχουμε σχεδιάσει ένα κωπηλατικό κέντρο βόρεια της ανατολικής προβλήτας. Αβαθή νερά, συνήθως νηνεμία και η κωπηλασία στ΄Ανάπλι θα μπορούσε να ανθήσει. Και να γίνονται εδώ αγώνες και προετοιμασίες και τα πιτσιρίκια μας, που μπορεί να μην έχουν ταλέντο ή να μην γουστάρουν να κλωτσάνε την μπάλα, θα μπορούσαν να είναι αύριο πρωταθλητές. Αλλά και πρωταθλητές να μην γινόντουσαν και πάλι η κωπηλασία είναι ένα πολύ όμορφο άθλημα για μικρούς μεγάλους και γέροντες.  Όμως  ενέκριναν οι ταγοί μας το σχέδιο για το λιμάνι και δεν σκέφτηκαν τέτοιες χωροθετήσεις.  Σχεδιάζουν να κατασκευάσουν εκεί κτήρια χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, πράγμα που ουδέποτε θα γίνει. Θα μου πείτε ότι εδώ έβαλαν το αγκυροβόλιο των υδροπλάνων στην γωνία απέναντι από τον Καραμαλή έτσι ώστε ποτέ να μην καταφτάσουν στην πόλη μας, τα πιο οραματικά θα σκεφτόντουσαν;

Και είναι γνωστή η ετήσια μάχη που γίνεται για την χρήση του κλειστού γυμναστηρίου. Ποιος θα πρωτοπάρει ώρες.  Και όλο αυτό το σχέδιο που κάποιοι πρότειναν να μετατραπούν τα γήπεδα τένις σε δύο νέα ωραία γηπεδάκια αθλοπαιδιών και τα γήπεδα  τένις να μεταφερθούν στην χερσαία ζώνη λιμένος, εκεί που γινόντουσαν οι ρίψεις του κλασσικού αθλητισμού και να  γίνουν περισσότερα από δύο και να έχουν όλα τα καλούδια για να μπορούμε να φιλοξενούμε τουρνουά αντισφαίρισης έμεινε όνειρο τρελό, όνειρό απατηλό.

Ποιος ενδιαφέρεται ουσιαστικά για όλα αυτά; Ποιος ονειρεύεται; Ποιος σχεδιάζει; Ποιος εντέλει ασχολείται με τα του αθλητισμού στην πόλη μας. Για το φαίνεσθαι είναι και για τα κορδώματα και μόνον

Ιατρικός τουρισμός, αθλητικός τουρισμός, πόλη φιλική σε άτομα με αναπηρία. Τι να λέμε τώρα;

Και κάτι προτελευταίο.
Όλα τα παιδάκια πρέπει να είναι ίσα στην γραμμή της εκκίνησης. Όλα να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες. Κανέναν να μην είναι στην απέξω διότι είναι φτωχός και άνεργος ο πατέρας του. Όλα στην ίδια αφετηρία και μετά ας ξεχωρίσουν αυτά που έχουν ταλέντο και θέληση. Στις άλλες χώρες πρωτεύουσα θέση έχει ο μαθητικός αθλητικός και όχι ο σωματειακός. Και έτσι εκεί έχουν και ισότητα στην πράξη και επιδίωξη της αριστείας.
Το τερματίσαμε πλέον, φίλοι μου, όλο αυτό με τις ακαδημίες των σωματείων. Πρέπει να ξηλώνονται κάθε μήνα οι γονείς για να κολυμπήσουν ή να παίξουν με την μπάλα τα παιδιά τους. Και πληρώνουν και για την μουσική και για την εκμάθηση ξένης γλώσσας.  Δεν βλέπω καμία απολύτως μέριμνα για τα παιδιά των φτωχών, των ανέργων, των πολυτέκνων. Πάμε από το κακό στο χειρότερο. Αυξάνονται αντί να μειώνονται τα ποσά που πληρώνουν οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί.  Και το ακόμα χειρότερο που γίνεται τελευταία είναι και ο διαχωρισμός  του ποσού που πληρώνουμε ανάλογα με το πακέτο παροχών. Και τα παιδάκια θα γνωρίζουν αν είναι στην σούπερ την καλή την κατηγορία ή στην κατηγορία με τα λιγότερες παροχές την κακή κατηγορία. Και τα παιδιά των οικογενειών που βρίσκονται στην απόλυτη φτώχεια θα κοιτάνε απέξω.
Έτσι το καταλαβαίνω εγώ και απορώ πως δεν αντιδρούν περισσότεροι σε όλη την χώρα, διότι όλα αυτά  με τις ακουμπηχτερές δεν είναι Αναπλιώτικα αλλά Ελληνικά "προνόμια". Δεν μπορεί να μην διαμαρτυρόμαστε και για τα κλειστά προαύλια των σχολειών τα καλοκαίρια. Βέβαια αυτό είναι ντροπή μόνον για το Ναύπλιο και για άλλες λίγες πόλεις, διότι αλλού υπάρχουν ενεργά προγράμματα να μένουν ανοιχτά τα προαύλια για παιχνίδι και πολιτισμό.
Και βέβαια είναι μια ωραία υγιής επιχειρηματικότητα όλα τα γυμναστήρια και τα πέντε επί πέντε και ουδείς πρέπει να έχει αντίρρηση σε όλα αυτά, όμως ο αθέμιτος ανταγωνισμός που γίνεται από τα σωματεία που δεν υπόκεινται σε φουπουα και σε εισφορές και σε φόρους είναι απαράδεκτος. Όλα στραβά και ανάποδα. Και τα χειροκροτάμε αποπάνω

Άντε και το τελευταίο για να κλείσω.
Αυτό το αίσχος με το μαϊμού Πανελλήνιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί χόρτου με σωματεία σε απίθανα Αργολιδικά χωριά για να πάρουν πριμοδότηση οι κανακάρηδες για να μπουν στα Πανεπιστήμια λησμονήθηκε πλήρως. Και οι ευθύνες των διαφόρων παραγόντων είναι συγκεκριμένες και επώνυμες.
Όμορφα πράγματα, ωραίες καταστάσεις του σωματειακού αθλητισμού στην περιοχή μας. Και οι περισσότεροι είναι οπαδοί και όχι φίλαθλοι.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Σκουπίδια και ιός του Νείλου. "Αν σας πω ότι θα σας βρει μια συμφορά, αντί να προετοιμαστείτε θα θυμώσετε"


Εν μέσω θέρους και κορύφωσης της τουριστικής κίνησης στο Ναύπλιο, δύο είναι τα ζέοντα θέματα που όλοι συζητούν.  Δηλαδή δεν τα συζητούν ακριβώς  άπαντες, αλλά  όσοι βλέπουν το κάτι τις τους πέραν από την ρίνα τους.
Συζητούμε λοιπόν εμείς οι πολλοί ή ολίγοι το χάλι με τον ανεξέλεγκτο σκουπιδότοπο στην Καραθώνα και τον ιό του Δυτικού Νείλου που ενέσκηψε εφέτος και στην περιοχή μας.
Τα βάζουμε, έστω και λεκτικώς, κατά των ηγητόρων, των τοπικών και κεντρικών εξουσιών. Όμως δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί δημότες Ναυπλίου που για την ντροπή στην Καραθώνα, με την βρώμα και την δυσωδία και τον κίνδυνο για την δημόσια υγεία να έχουν κοιταχτεί στον καθρέφτη τους και να αναρωτηθούν για τις δικές τους ευθύνες για το χάλι.
Εγώ νομίζω, δηλαδή βέβαιος  είμαι, όσο μπορεί να είναι βέβαιος κάποιος που προσπαθεί να είναι αντιδογματικός,  ότι η ευθύνη για τα αίσχη της Καραθώνας ανήκει στην πλειοψηφία των δημοτών-πελατών της πόλης του Ναυπλίου σε πρώτη φάση και  της ενδοχώρας αργότερα.
Θα είμαι σκληρός.  ΄Ο,τι και να πείτε δεν συμφωνώ με το ότι φταίει μόνον ο Δήμαρχος για τα χάλια. Βγάζω σπυριά που ακούω ότι πρέπει ο προηγούμενος Δήμαρχος, του οποίου αντιδήμαρχος ήταν ο νυν Δήμαρχος, να αντικαταστήσει τον νυν δήμαρχο και να γίνει και πάλι χαλίφης στην θέση του χαλίφη, που προηγουμένως ήταν αντιχαλίφης του χαλίφη. Ίσως σας μπέρδεψα αλλά έτσι είναι.
Εσείς και μόνον εσείς φταίτε, αγαπητοί μου συνδημότες. Δηλαδή η πολύ μεγάλη πλειοψηφία από εσάς φταίει για το αίσχος. Εσείς ψηφίζατε επί τόσα χρόνια την ίδια ακριβώς παράταξη σε όλες  τις εκφάνσεις της, με τις μόνες ορατές διαφοροποιήσεις της να είναι οι εναλλαγές στους αρχηγούς, λόγω προσωπικών φιλοδοξιών.
Όλοι αυτοί το έσκισαν κυριολεχτικά και το ξεχείλωσαν το θέμα των σκουπιδιών μέχρις εκεί που δεν πάει παραπέρα. Όλα τα σκέφτηκαν. Τα χείριστα έπραξαν.  Ακόμα και ο νους του απαισιότατου Δρακουμέλ των στρουμφακίων, δεν θα μπορούσε να διανοηθεί όλα αυτά που συνέβησαν με την διαχείριση των Αναπλιώτικων σκουπιδιών τις τελευταίες δεκαετίες.
Εσείς λοιπόν, οι δημότες και ψηφοφόροι τα ανεχθήκατε όλα αυτά. Να ρίχνουμε τα σκουπίδια του Ναυπλίου μέσα στην θάλασσα, στον Βάλτο, δίπλα στις εκβολές του χειμάρρου Ραμαντάνι, να διορίζουμε εργολάβο με μοναδικό σκοπό να εξαφανίζει τα σκουπίδια, εσείς σιωπούσατε που τα σκουπίδια πήγαιναν σε κάθε μικρή και μεγάλη ρεματιά της Αργολίδας, που τα βαφτίζαμε ως απορρίμματα κάποιου Δήμου της Αττικής για να οδηγούνται νυχτί στο σκουπιδότοπο στα Λιόσια. Εσείς δεν μιλήσατε που αποφάσισαν να κάνουν τα σκουπίδια μας δέματα (άκουσον, άκουσον!!! δέματα!!!!). Εσείς αδιαφορήσατε με το σχέδιο που εκπόνησε η Περιφέρεια που αποκλείει εν τοις πράγμασι την ανακύκλωση στην πηγή και επιβαρύνει με υπέρογκα τέλη τους δημότες. Εσείς εγκρίνατε και ξαναεγκρίνατε με τις επιλογές σας όλα αυτά τα θαυμαστά.
Πως είπατε;;;;;; Δεν τα γνωρίζατε;;;;;;;
Τι να πω εγώ; Εγώ πως τα γνώριζα; Και μήπως δεν σας τα είπα και τα ξαναείπα; Μόνον εγώ τα έλεγα; Ολόκληρη δημοτική παράταξη δεν ούρλιαζε επί τόσες δεκαετίες; Δεν θέλατε να ακούσετε. Θα έλεγα λοιπόν να ξαναπάτε  μέχρι το μπάνιο του σπιτιού σας, χωρίς να έχετε ανάγκη να κάνετε την ανάγκη σας, αλλά απλά και μόνον για να ξανακοιταχτείτε στον καθρέφτη μπας και...... Γνωρίζω ότι δεν σας αρέσουν όλα αυτά που σας λέω. Σας αρέσει να φταίνε οι άλλοι , οι κακοί για όλα. Οι πιο αντιπαθητικοί πολιτικοί και μπλόγγερς είναι αυτοί που ομιλούν για τις ευθύνες της κοινωνίας, που προηγούνται των ευθυνών των πολιτικών, που αυτές επιλέγουν.
Και τώρα μας ήλθε ο Δήμαρχος Αργους, που σιώπησε παντελώς όταν ο Τατούλης ανακοίνωσε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού με την ΤΕΡΝΑ, να μας πει ότι έχει την καταπληκτική λύση και μάλιστα ότι αυτή είναι πάμφθηνη. Και άρχισαν όλοι οι άσχετοι να τσακώνονται για τα κόστη.
Δεν είμαι κοστολόγος των λύσεων διαχείρισης των απορριμμάτων, ούτε ειδικός για να ξέρω και να υπολογίζω με ακρίβεια. Όλα αυτά σχετίζονται και με επιχειρηματικά συμφέροντα και τον υπόγειο πόλεμο των εργολάβων των σκουπιδιών.  Έχω άποψη, αλλά δεν θέλω να κάνω τον μάγκα και τον ξερόλα
Αυτό όμως που γνωρίζω καλά και που δεν απαιτεί αριθμούς και μέτρημα είναι ότι ο διαγωνισμός του Αργους για τα σκουπίδια αφορά μόνον την επεξεργασία τους στο πιο εύκολο στάδιο. Να τα βάζουν σε μία ταινία και με κάποια μηχανικά μέσα και με κάποιους εργάτες να  διαχωρίζουν τα υλικά σε αυτά που θα πάνε για ανακύκλωση και σε αυτά που θα οδηγηθούν σε θάψιμο. Ουσιαστικά δηλαδή θα πληρώσουν οι έξυπνοι Αργείτες για αυτό ακριβώς που σε όλο τον προηγμένο κόσμο πράττουν από μόνοι τους οι δημότες με τα προγράμματα της ανακύκλωσης στην πηγή. Και όχι μόνον δεν πληρώνουν στις άλλες χώρες οι δημότες για αυτό το στάδιο της διαχείρισης, αλλά έχουν και έσοδα από πάνω. Και θα πληρώσουν οι φίλοι Αργείοι την ανάδοχο εταιρεία και, απ΄ότι καταλαβαίνω, θα κερδίσει ο εργολάβος  από την πώληση των ανακυκλωθέντων υλικών.
Τα δύσκολα όμως έπονται. Εντάξει, έγινε η ανακύκλωση ουχί στην πηγή αλλά με εργολαβίες και επιπλέον κόστη. Τα υπολείμματα όμως τι θα γίνουν; Αυτό είναι το αγγούρι στο οποίο όλοι κολούσαν όλες αυτές τις δεκαετίες και φτάσαμε στα σημερινά χάλια. Εδώ να μας πουν μια ολοκληρωμένη λύση και εγώ το βουλώνω αυθωρεί και παραχρήμα.
Κάποιοι από αυτούς που προτείνουν μια ολοκληρωμένη και όχι κολοβή λύση προτείνουν σωστούς ΧΥΤΥ μελετημένους και χωροθετημένους, ώστε να προκαλείται η μικρότερη ζημιά στο περιβάλλον. Αλλοι προτείνουν λύσεις θερμικής επεξεργασίας. Και για όλα αυτά και για την συγκέντρωση των σκουπιδιών σε σταθμούς μεταφόρτωσης και μετά για την ταφή τους ή την τελική επεξεργασία τους είναι τα μεγάλα κόστη.
Δεν ξέρω  κατά πόσον είναι φτηνός ο ανάδοχος τους Αργείου διαγωνισμού σε σχέση με άλλους. Θα πρέπει να είναι αφού ο διαγωνισμός ήταν δημόσιος. Εγώ όμως λέω ότι για το στάδιο αυτό της διαχείρισης των σκουπιδιών θα πρέπει να πληρώνουμε ελάχιστα ή και μηδενικά ποσά ή και να εισπράττουμε αντί να πληρώνουμε, προωθώντας την ανακύκλωση στην πηγή.
Όμως αυτό που μας (τους) προτείνουν στη γείτονα πόλη δεν αποτελεί λύση. Απλά προτείνουν την διαχείριση στο εύκολο στάδιο.
Πάλι εδώ θα είμαστε να συζητάμε για τα σκουπίδια. Τα σκουπίδια δεν πρόκειται να μας λησμονήσουν, όσο και αν τσακωνόμαστε για το ποιος πετυχαίνει μικρότερα κόστη.
Θα το δείτε ότι η συζήτηση θα συνεχιστεί. Και τα προβλήματα θα συνεχίσουν να μας ταλαιπωρούν (εκτός και αν κάποτε αποφασίσουμε μια ολοκληρωμένη διαχείρισή τους με προτεραιότητα στην ανακύκλωση στην πηγή)

Όμως δεν μας λησμόνησε και το άλλο μεγάλο θέμα των ημερών που σας είπα.
Ο ιός του Δυτικού Νείλου. Δεν γνωρίζω το γιατί μόνον από τον Δυτικό και όχι από τον Ανατολικό Νείλο προέρχεται αυτός ο ιός, αλλά τέλος πάντων.
Κάποιοι τα έλεγαν από το 2011. Δηλαδή τα έλεγε η Ειρήνη ως εκπρόσωπος της "άλλης πρότασης" Αλλά τα έλεγε και δεν ακούγατε. Ακούγατε αυτούς που σας έλεγαν ότι όλες οι συμφορές σας θα εξαφανισθούν ή ότι δεν θα έχετε ποτέ συμφορές. Και αυτούς επιλέγατε. Μέγιστε Αρκά!!!! Ολα τα είπες με ένα σκίτσο σου
Και αφού εσείς δεν ακούγατε, δεν ενδιαφερόταν  και η τοπική πολιτική ηγεσία.
Και τα έκαναν μισά και κολοβά τα πράγματα. Ίσως και άκαιρα
Δεν ξέρω εάν εφέτος ψέκασαν τον μήνα Μάρτιο όπως πρότεινε η Ειρήνη.
Ξέρω όμως ότι ποτέ μα ποτέ δεν υλοποιήθηκε η άλλη πρόταση της άλλης πρότασης.
Να υπάρξει ενημέρωση και ευαισθητοποίησης των πολιτών, όλων ημών και υμών δηλαδή, για να λάβουμε τα αναγκαία προστατευτικά μέτρα και στους δικούς μας ιδιωτικούς χώρους. Διότι ό,τι και να γίνει στους δημόσιους χώρους τρείς γούρνες και δυο εγκαταλελειμμένες πισίνες να μείνουν απροστάτευτες, όλα πάνε στράφι, αφού αυτές θα γίνουν οι εστίες των μολύνσεων.
Ποιος ακούει. Αντί να είστε δύσπιστοι με αυτούς που σας υπόσχονται τα πολύ ωραία, πάτε και τους ψηφίζετε.

Ιδού η πρόταση της Ειρήνης από το 2011
"Ειρήνη Μελισσινού εκπρόσωπος της ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ στη δημοτική κοινότητα Ναυπλίου
Μια πρόταση που κατατέθηκε  στη δημοτική κοινότητα Ναυπλίου και έγινε αποδεκτή στη συνεδρίαση 8/3/11
 Την περσινή χρονιά ήμασταν όλοι μάρτυρες του φαινομένου αύξησης του πληθυσμού των κουνουπιών. Γεγονός τρομερά ενοχλητικό για όλους μας, αλλά και ζημιογόνο για πολλές επιχειρήσεις, αφού σε πολλές περιπτώσεις ήταν αδύνατον κανείς να βρεθεί σε εξωτερικό χώρο την ώρα της δύσης του ηλίου. Πέρα όμως από το ενοχλητικό κομμάτι που αφορά τα κουνούπια, υπάρχει και ένα άλλο πολύ πιο επικίνδυνο πρόβλημα:
  Οι ασθένειες που μπορεί κάποιος να κολλήσει μέσω των κουνουπιών.
 Μετά την εμφάνιση του Ιού του Δυτικού Νείλου την περσινή χρονιά  στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Μακεδονία, κατέστη αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης κουνουπιών ( ο Ιός του Δυτικού Νείλου μεταδίδεται με κάποια συγκεκριμένα είδη κουνουπιών, τα οποία μολύνονται αφού τσιμπήσουν κάποιο άρρωστο με τον Ιό ζώο). Ας μην ξεχνάμε βέβαια και την γνωστή σε όλους μας ελονοσίας, η οποία μεταδίδεται με τα ανωφελή κουνούπια, κρούσματα της οποίας είχαμε την περσινή χρονιά στην Λακωνία, τα οποία αντιμετωπίστηκαν άμεσα με την κατάλληλη θεραπεία και δεν υπήρξε επιδημία.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τον πληθυσμό των κουνουπιών στην περιοχή μας, αφού έτσι θα ξέρουμε και τις ασθένειες από τις οποίες θα πρέπει να προστατευτούμε.
   Οπότε με την καταπολέμηση των κουνουπιών στοχεύουμε σε :
1)      Μείωση της όχλησης
2)      Ευεργετικά αποτελέσματα στην ποιότητα της ζωή
3)   Ευεργετικά αποτελέσματα στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη των περιοχών
    Και δευτερογενώς μείωση του πληθυσμού των κουνουπιών για :
     Πρόληψη και προάσπιση της Δημόσιας Υγείας και μείωση πιθανότητας διάδοσης ασθενειών
   Οι κινήσεις που πρέπει να κάνουμε σαν Δήμος είναι :

Α) Να συνεργαστούμε με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.). Ο φορέας αυτός ήδη έχει ξεκινήσει διαδικασίες για την καταγραφή και αξιολόγηση εστιών αναπαραγωγής, συλλογή και αξιολόγηση δεδομένων και χαρτογράφηση των σημαντικότερων υγροτόπων της χώρας. Ο Δήμος μας που γειτνιάζει με τον σημαντικό  υγροβιότοπο στην παραλιακή Ναυπλίου-Νέας Κίου πρέπει να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα προκειμένου να γίνουν οι αναγκαίες μελέτες και να υποδειχθούν συγκεκριμένοι τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος

Β) Οι ψεκασμοί στο δίκτυο αποχέτευσης και σε όλα τα λιμνάζοντα ύδατα πρέπει να προγραμματισθούν και να γίνουν μέσα στους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο, αφού τότε έχουν το καλύτερο αποτέλεσμα.

Γ)  Πρέπει να οργανωθεί και προχωρήσει ενημερωτική καμπάνια (φυλλάδια, αφίσες, ομιλίες) που θα απευθύνεται στις υπηρεσίες, τους φορείς και τους κατοίκους σχετικά με την προσωπική προφύλαξη από τα κουνούπια και καταπολέμηση εστιών αναπαραγωγής σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους"